MARCOS 2: 1-12
Pinagaling ni Jesus ang Isang Paralitiko
1 Pagkalipas ng ilang araw, bumalik si Jesus sa Capernaum at kumalat ang balitang siya'y nasa bahay. 2 Nagkatipon doon ang napakaraming tao, kaya't halos wala nang mapwestuhan kahit sa labas ng pintuan. Habang nangangaral si Jesus, 3 may dumating na apat na taong may dalang isang paralitiko. 4 Hindi nila mailapit ang paralitiko kay Jesus dahil sa dami ng tao, kaya't binakbak nila ang bubong sa tapat niya at ibinaba ang paralitikong nakaratay sa higaan. 5 Nang makita ni Jesus kung gaano kalaki ang kanilang pananampalataya, sinabi niya sa paralitiko, "Anak, pinatawad na ang mga kasalanan mo."
6 May nakaupo roong ilang tagapagturo ng Kautusan na nag-isip nang ganito: 7 "Bakit siya nagsasalita nang ganoon? Nilalapastangan niya ang Diyos! Hindi ba't ang Diyos lamang ang makakapagpatawad ng kasalanan?"
8 Alam ni Jesus ang kanilang iniisip kaya't sinabi niya agad, "Bakit kayo nag-iisip nang ganyan? 9 Alin ba ang mas madali, ang sabihin sa paralitiko, 'Pinapatawad na ang mga kasalanan mo,' o ang sabihing, 'Tumayo ka, bitbitin mo ang iyong higaan at lumakad ka'? 10 Ngunit upang malaman ninyo na ang Anak ng Tao ay may kapangyarihang magpatawad ng mga kasalanan dito sa lupa..." sinabi niya sa paralitiko, 11 "Tumayo ka, buhatin mo ang iyong higaan, at umuwi ka na!"
12 Tumayo nga ang paralitiko. Kaagad nitong binuhat ang kanyang higaan at umalis habang ang lahat naman ng naroroon ay namangha. Sila ay nagpuri sa Diyos at sinabi nila, "Kailanma'y hindi pa kami nakakita ng ganito!"
MAGNILAY:
Ang pagtatamo ng kaligtasan ay hindi ekslusibong personal na pakay lamang. Ito ay laging sama-samang kolaborasyon ng lahat. Ito ay bunga ng pagtutulungan ng lahat sa Simbahan – ang Katawan ni Kristo.
Mas nauuso ngayon ang istilo ng buhay na kanya-kanya. Maraming tinatayong mga residential buildings ngayon na ganito ang set up. Kanya-kanya. Hindi mo kilala ang kapit-bahay mo. Hindi alam ang nangyayari sa isa’t-isa. Ganito rin minsan sa mga malalaking subdibisyon. Ang tataas ng pader. Walang pakialaman. Ang ganitong ugali ay nadadala rin natin sa Simbahan. Kapag nagmimisa, hindi mo man lang malingon ang katabi. Sa pagbubuo ng kapitbahayan para sa Simbahan, madalas ay pahirapan. Mukhang mas komportable ang huwag makialam!
Sa ating Ebanghelyo, ang paralitiko ay naligtas dahil sa tulong ng mga kaibigan. Larawan ito ng kung ano tayo dapat maging bilang magkakapatid sa Panginoon. Nagtutulungan. Umaalalay sa isa’t-isa. Nagdadamayan. Ang pagkakanya-kanya, ang pagsasarili at ang pag-sosolo ang pinaka hindi makakristiyanong paraan ng pamumuhay. Ang kaligtasan ay sama-sama nating pagtrabahuan at tamuhin. Ganito tayo dinisensyo ng Diyos.
MANALANGIN:
Panginoon, ipaunawa mo sa amin ang kahulugan ng pagiging iyong Katawan. Iba-iba man kami pero dapat ay nagkakaisa at nagtutulungan. Turuan mo kaming iwaksi ang ugaling pagkakanya-kanya.
Thursday, January 13, 2011
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-13-11)
MARCOS 1: 40-45
Pinagaling ni Jesus ang Isang Ketongin
40 Isang taong may ketong ang lumapit kay Jesus, lumuhod ito at nagmakaawa, "Kung nais po ninyo, ako'y inyong mapapagaling at magagawang malinis."
41 Nahabag si Jesus sa ketongin kaya't hinawakan niya ito at sinabi, "Oo, nais ko! Gumaling ka!" 42 Noon di'y nawala ang ketong ng lalaki at siya'y naging malinis. 43 Matapos mapagbilinan, agad siyang pinaalis ni Jesus 44 at pinagsabihan ng ganito: "Huwag mong sasabihin ito kaninuman. Sa halip ay magpunta ka at magpasuri sa pari. Pagkatapos, mag-alay ka ng handog para sa Diyos ayon sa iniutos ni Moises bilang patunay sa mga tao na ikaw ay magaling at malinis na."
45 Ngunit pagkaalis ng lalaki ay kanyang ipinamalita ang nangyari sa kanya. Dahil dito, hindi na nakapasok pa ng bayan si Jesus. Nanatili na lamang siya sa labas ng bayan subalit pinupuntahan pa rin siya ng mga tao mula sa iba't ibang dako.
MAGNILAY:
Hindi kosmetikong solusyon ang diskarte ni Hesus sa problema. Ang ugat ng problema ang kanyang hinaharap upang bigyan ito ng mas permanenteng solusyon.
Nang pinagaling ni Hesus ang ketongin, hinilom niya ang ugat ng kanyang sakit – ang makasalanan niyang kalagayan. Ang sakit noong panahong iyon ay tinitingnan sa kaugnayan nito sa kasalanan. Maraming kuwento ng pagpapagaling ni Hesus na kuwento talaga ng pagpapatawad. Hinihilom niya lalo na ang konsensiya. Binibigyan niyang muli ng kakayanan ang mga nasadlak sa kasalanan na bumangon at magdesisyon para sa mabuti. Pagbabagong-buhay ang resulta ng kanyang pagpapagaling sa kanila.
Marami tayong problema na ang solusyon natin ay kosmetiko – panandalian, pagtatakip lamang ng talagang problema, pakunwaring mga solusyon. Hindi masamang mag-abot sa nangangailangan pero dapat tumbukin bakit nga ba may kahirapan? Ano ang ugat? Kapag natumbok ang ugat ng problema, magiging mas kapaki-pakinabang ang solusyon natin. Totoo rin ito sa ating pagpapakabanal. Bakit ang hirap magmahal ng kapwa? Baka naman, may nakaraang galit sa puso natin na dapat hilumin at naipapasa natin sa iba na wala namang kinalaman sa pinagdaanan natin. Bakit lagi akong naiinggit, nagseselos, o umaatras sa mga oportunidad? Baka may problema tayo sa pagpapahalaga sa sarili. Kailangang buoin pa ang kompiyansa, pagtitiwala at bilib sa sarili. Hanapin natin ang mga ugat ng problema natin at magakakroon tayo ng mas matalinong mga solusyon.
MANALANGIN:
Panginoon, bigyan mo ako ng tapang na harapin ang mga talagang sanhi ng aking kahinaan at karupukan. Sa tulong ng iyong gabay, isa-isa ko nawang mas maunawaan ang mga ito at makapagnilayu ng angkop na mga solusyon.
Pinagaling ni Jesus ang Isang Ketongin
40 Isang taong may ketong ang lumapit kay Jesus, lumuhod ito at nagmakaawa, "Kung nais po ninyo, ako'y inyong mapapagaling at magagawang malinis."
41 Nahabag si Jesus sa ketongin kaya't hinawakan niya ito at sinabi, "Oo, nais ko! Gumaling ka!" 42 Noon di'y nawala ang ketong ng lalaki at siya'y naging malinis. 43 Matapos mapagbilinan, agad siyang pinaalis ni Jesus 44 at pinagsabihan ng ganito: "Huwag mong sasabihin ito kaninuman. Sa halip ay magpunta ka at magpasuri sa pari. Pagkatapos, mag-alay ka ng handog para sa Diyos ayon sa iniutos ni Moises bilang patunay sa mga tao na ikaw ay magaling at malinis na."
45 Ngunit pagkaalis ng lalaki ay kanyang ipinamalita ang nangyari sa kanya. Dahil dito, hindi na nakapasok pa ng bayan si Jesus. Nanatili na lamang siya sa labas ng bayan subalit pinupuntahan pa rin siya ng mga tao mula sa iba't ibang dako.
MAGNILAY:
Hindi kosmetikong solusyon ang diskarte ni Hesus sa problema. Ang ugat ng problema ang kanyang hinaharap upang bigyan ito ng mas permanenteng solusyon.
Nang pinagaling ni Hesus ang ketongin, hinilom niya ang ugat ng kanyang sakit – ang makasalanan niyang kalagayan. Ang sakit noong panahong iyon ay tinitingnan sa kaugnayan nito sa kasalanan. Maraming kuwento ng pagpapagaling ni Hesus na kuwento talaga ng pagpapatawad. Hinihilom niya lalo na ang konsensiya. Binibigyan niyang muli ng kakayanan ang mga nasadlak sa kasalanan na bumangon at magdesisyon para sa mabuti. Pagbabagong-buhay ang resulta ng kanyang pagpapagaling sa kanila.
Marami tayong problema na ang solusyon natin ay kosmetiko – panandalian, pagtatakip lamang ng talagang problema, pakunwaring mga solusyon. Hindi masamang mag-abot sa nangangailangan pero dapat tumbukin bakit nga ba may kahirapan? Ano ang ugat? Kapag natumbok ang ugat ng problema, magiging mas kapaki-pakinabang ang solusyon natin. Totoo rin ito sa ating pagpapakabanal. Bakit ang hirap magmahal ng kapwa? Baka naman, may nakaraang galit sa puso natin na dapat hilumin at naipapasa natin sa iba na wala namang kinalaman sa pinagdaanan natin. Bakit lagi akong naiinggit, nagseselos, o umaatras sa mga oportunidad? Baka may problema tayo sa pagpapahalaga sa sarili. Kailangang buoin pa ang kompiyansa, pagtitiwala at bilib sa sarili. Hanapin natin ang mga ugat ng problema natin at magakakroon tayo ng mas matalinong mga solusyon.
MANALANGIN:
Panginoon, bigyan mo ako ng tapang na harapin ang mga talagang sanhi ng aking kahinaan at karupukan. Sa tulong ng iyong gabay, isa-isa ko nawang mas maunawaan ang mga ito at makapagnilayu ng angkop na mga solusyon.
Wednesday, January 12, 2011
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-12-11)
M
ARCOS 1: 29-39
Ang Pagpapagaling sa Maraming Tao
29 Mula sa sinagoga, si Jesus, kasama sina Santiago at Juan, ay nagtuloy agad sa bahay nina Simon at Andres. 30 Noon ay nakahigang nilalagnat ang biyenan ni Simon at ito'y agad nilang sinabi kay Jesus. 31 Kaya't nilapitan ni Jesus ang babae, hinawakan ito sa kamay at ibinangon. Noon di'y gumaling ito at naghanda ng pagkain para sa kanila.
32 Pagsapit ng gabi, pagkalubog ng araw, dinala kay Jesus ang lahat ng maysakit at ang mga sinasapian ng demonyo. 33 Halos lahat ng mga tagaroon ay nagkatipon sa harap ng bahay. 34 Pinagaling ni Jesus ang maraming maysakit, anuman ang kanilang karamdaman. Pinalayas din niya ang mga demonyo, at hindi niya hinayaang magsalita ang mga ito sapagkat alam nila kung sino siya.
Ang Pangangaral ni Jesus sa Galilea
35 Madaling-araw pa'y bumangon na si Jesus at nagpunta sa isang lugar kung saan maaari siyang manalanging mag-isa. 36 Hinanap siya ni Simon at ng mga kasama nito, at 37 nang matagpuan siya ay sinabi nila, "Hinahanap po kayo ng mga tao."
38 Ngunit sinabi niya sa kanila, "Kailangang pumunta rin tayo sa mga karatig-bayan upang makapangaral ako roon. Ito ang dahilan ng pagparito ko."
39 Nilibot nga ni Jesus ang buong Galilea. Nangaral siya sa kanilang mga sinagoga at nagpalayas ng mga demonyo.
MAGNILAY:
Ang kabayaran sa progreso ng makabagong buhay ay ang pagkitil sa kakayanan nating magnilay.
Mabilis ang buhay ngayon. Lahat naghahabol. Lahat nagmamadali. Lahat takot maiwan. Ang daming dapat asikasuhin. Dumami ng dumami na ang naiimbentong pangangailangan. Lahat nakikipagkompitensya sa pansin natin. Nangungulit. Nang-eengganyo. Nagbabanta. Nananakot. Kulang na ang oras sa isang araw. Dapat magbawas ng schedule. Sa kasamaaang-palad ang unang binabawas sa schedule natin ay ang oras para magnilay.
Ang isang katangian ng makabagong buhay ay pagkaabala. Pag hindi ka abala, wala kang kuwenta. Pag hindi ka abala, wala kang kikitain. Maging ang oras ng pamamahinga natin ay puno ng gawain. Ang daming opsyon ng paglilibang ngayon. Sine, TV, malls, games, at sangkaterba pang iba. Kasalanan ang ma-bore ngayon. Kaya naman kung mayroong isang gawain ang hindi na nakasanayan at hindi na attractive sa marami ay ang magnilay! Sayang lang ang oras. Sayang na wala kang gagawin kundi manahimik sa isang sulok.
Si Hesus sa gitna ng marami niyang gawain ay nakuhang tumigil, lumayo, magnilay at manalangin. Kahit ga-bundok ang dapat niyang asikasuhin hindi nawawala sa kanya ang oras ng pag-iisa. Dito niya natutuhog ang lahat ng nangyayari sa kanya at makita ang mga iyon ng isang kabuoan. Sa pagninilay niya natatagpuan ang misteryo ng presensiya ng kanyang Ama na pinagmulan ng kanyang misyon. Dito niya nalalasap ang kahulugan ng kanyang mga ginagawa.
Ang unang problema ng makabagong tao ay ang kawalan ng kahulugan sa buhay. Oo, abala siya. Maraming ginagawa araw-araw pero walang kahulugan. Mababaw ang tingin sa buhay. Para siyang latang walang laman. Maingay lang pero walang laman. Kalungkutan na bunga ng kawalan ng kahulugan ng buhay ang mortal nating kaaway. Ito ay dahil sa nawalan na tayo ng kakayanang magnilay at lumalim. Habang hindi natin pinag-uukulan ng panahon ang pagninilay lalong nawawala ang kakayanan nating gawin ito. Kapag hindi na tayo marunong magnilay, napuputol ang tulay na nag-uugnay sa atin sa Diyos. At kapag nawalay tayo sa Diyos, masahol pa sa tigang na lupa ang kauuwian natin. Walang makakalunas sa uhaw na mararamdaman maliban sa muli nagting matutunan ang magnilay. Walang makabagong teknolohiya ang puwedeng pumatid sa uhaw natin sa kahulugan ng buhay. Tanging ang relasyon sa Diyos ang magkakaloob nito sa atin.
May oras ka pa ba sa mga bagay na malalim o hanggang sa mababaw ka na lang?
MANALANGIN:
Panginoon, turuan mo ang aking puso na umabot sa iyo sa pagninilay at pananalangin. Huwag mong hayaang mauhaw ito haggang ito'y tuluyang malayo sa iyo. Lagi mo akong akitin na makipagniig sa iyo sa pag-iisa, pagninilay at pananalangin.
ARCOS 1: 29-39
Ang Pagpapagaling sa Maraming Tao
29 Mula sa sinagoga, si Jesus, kasama sina Santiago at Juan, ay nagtuloy agad sa bahay nina Simon at Andres. 30 Noon ay nakahigang nilalagnat ang biyenan ni Simon at ito'y agad nilang sinabi kay Jesus. 31 Kaya't nilapitan ni Jesus ang babae, hinawakan ito sa kamay at ibinangon. Noon di'y gumaling ito at naghanda ng pagkain para sa kanila.
32 Pagsapit ng gabi, pagkalubog ng araw, dinala kay Jesus ang lahat ng maysakit at ang mga sinasapian ng demonyo. 33 Halos lahat ng mga tagaroon ay nagkatipon sa harap ng bahay. 34 Pinagaling ni Jesus ang maraming maysakit, anuman ang kanilang karamdaman. Pinalayas din niya ang mga demonyo, at hindi niya hinayaang magsalita ang mga ito sapagkat alam nila kung sino siya.
Ang Pangangaral ni Jesus sa Galilea
35 Madaling-araw pa'y bumangon na si Jesus at nagpunta sa isang lugar kung saan maaari siyang manalanging mag-isa. 36 Hinanap siya ni Simon at ng mga kasama nito, at 37 nang matagpuan siya ay sinabi nila, "Hinahanap po kayo ng mga tao."
38 Ngunit sinabi niya sa kanila, "Kailangang pumunta rin tayo sa mga karatig-bayan upang makapangaral ako roon. Ito ang dahilan ng pagparito ko."
39 Nilibot nga ni Jesus ang buong Galilea. Nangaral siya sa kanilang mga sinagoga at nagpalayas ng mga demonyo.
MAGNILAY:
Ang kabayaran sa progreso ng makabagong buhay ay ang pagkitil sa kakayanan nating magnilay.
Mabilis ang buhay ngayon. Lahat naghahabol. Lahat nagmamadali. Lahat takot maiwan. Ang daming dapat asikasuhin. Dumami ng dumami na ang naiimbentong pangangailangan. Lahat nakikipagkompitensya sa pansin natin. Nangungulit. Nang-eengganyo. Nagbabanta. Nananakot. Kulang na ang oras sa isang araw. Dapat magbawas ng schedule. Sa kasamaaang-palad ang unang binabawas sa schedule natin ay ang oras para magnilay.
Ang isang katangian ng makabagong buhay ay pagkaabala. Pag hindi ka abala, wala kang kuwenta. Pag hindi ka abala, wala kang kikitain. Maging ang oras ng pamamahinga natin ay puno ng gawain. Ang daming opsyon ng paglilibang ngayon. Sine, TV, malls, games, at sangkaterba pang iba. Kasalanan ang ma-bore ngayon. Kaya naman kung mayroong isang gawain ang hindi na nakasanayan at hindi na attractive sa marami ay ang magnilay! Sayang lang ang oras. Sayang na wala kang gagawin kundi manahimik sa isang sulok.
Si Hesus sa gitna ng marami niyang gawain ay nakuhang tumigil, lumayo, magnilay at manalangin. Kahit ga-bundok ang dapat niyang asikasuhin hindi nawawala sa kanya ang oras ng pag-iisa. Dito niya natutuhog ang lahat ng nangyayari sa kanya at makita ang mga iyon ng isang kabuoan. Sa pagninilay niya natatagpuan ang misteryo ng presensiya ng kanyang Ama na pinagmulan ng kanyang misyon. Dito niya nalalasap ang kahulugan ng kanyang mga ginagawa.
Ang unang problema ng makabagong tao ay ang kawalan ng kahulugan sa buhay. Oo, abala siya. Maraming ginagawa araw-araw pero walang kahulugan. Mababaw ang tingin sa buhay. Para siyang latang walang laman. Maingay lang pero walang laman. Kalungkutan na bunga ng kawalan ng kahulugan ng buhay ang mortal nating kaaway. Ito ay dahil sa nawalan na tayo ng kakayanang magnilay at lumalim. Habang hindi natin pinag-uukulan ng panahon ang pagninilay lalong nawawala ang kakayanan nating gawin ito. Kapag hindi na tayo marunong magnilay, napuputol ang tulay na nag-uugnay sa atin sa Diyos. At kapag nawalay tayo sa Diyos, masahol pa sa tigang na lupa ang kauuwian natin. Walang makakalunas sa uhaw na mararamdaman maliban sa muli nagting matutunan ang magnilay. Walang makabagong teknolohiya ang puwedeng pumatid sa uhaw natin sa kahulugan ng buhay. Tanging ang relasyon sa Diyos ang magkakaloob nito sa atin.
May oras ka pa ba sa mga bagay na malalim o hanggang sa mababaw ka na lang?
MANALANGIN:
Panginoon, turuan mo ang aking puso na umabot sa iyo sa pagninilay at pananalangin. Huwag mong hayaang mauhaw ito haggang ito'y tuluyang malayo sa iyo. Lagi mo akong akitin na makipagniig sa iyo sa pag-iisa, pagninilay at pananalangin.
Monday, January 10, 2011
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-11-11)
MARCOS 1: 21-28
Pinagaling ang Sinasapian ng Masamang Espiritu
21 Nagpunta sina Jesus sa Capernaum, at nang sumunod na Araw ng Pamamahinga ay pumasok si Jesus sa sinagoga at nagturo. 22 Namangha ang mga tao sapagkat nagtuturo siya nang may kapangyarihan, hindi tulad ng mga tagapagturo ng Kautusan.
23 Bigla namang pumasok sa sinagoga ang isang lalaking sinasapian ng masamang espiritu. Ito'y sumigaw, 24 "Ano ang pakay mo sa amin, Jesus na taga-Nazaret? Naparito ka ba upang kami'y puksain? Kilala kita, ikaw ang Banal na mula sa Diyos."
25 Ngunit iniutos ni Jesus sa masamang espiritu, "Tumahimik ka! Lumabas ka sa kanya!"
26 Pinangisay ng masamang espiritu ang lalaki at sumisigaw itong lumabas sa kanya. 27 Ang lahat ay namangha kaya't sila'y nagtanungan sa isa't isa, "Paanong nangyari iyon? Ito ay isang kakaibang katuruan! Makapangyarihan niyang nauutusan ang masasamang espiritu, at sumusunod naman ang mga ito sa kanya."
28 Dahil dito, mabilis na kumalat sa buong Galilea ang balita tungkol kay Jesus.
MAGNILAY:
May talab ang salitang nanggagaling sa puso!
Nasa panahon tayo na hindi mo na alam kung sino ang nagsasabi ng totoo at ng kasinungalingan, ng tama at ng mali. Nasa panahon tayo na hindi mo alam kung sino ang paniniwalaan at hindi paniniwalaan, pakikinggan at hindi pakikinggan. Lahat nagsasabi na sila ang totoo at tama, na sila ang dapat paniwalaan at pakinggan. Lahat nag-aangkin ng sinseridad at kredibilidad.
Gayunpaman, alam natin sa puso kung sino ang totoo at sinungaling, ang tama at mali, ang kapani-paniwala at hindi, ang dapat pakinggan at hindi. Sapagka't ang sinseridad at kredibilidad ng sinasabi ay nanggagaling sa puso. At tanging pusong mapanuri at makilatis ang nakakilala ng katapatan ng salita.
Ang kaibahan ng turo ni Hesus ay nanggagaling ito sa kanyang puso. Hindi siya nagkukunwari. Hindi siya nambobola. Hindi siya nagpapasiklab. Hindi siya nagpipilit. Nagsasabi lang siya ng totoo na nasa kanyang puso't kalooban. Nananahan ang katotohanan sa kanyang puso kaya't tila bukal itong dumadaloy sa kanyang pananalita. Balot ng kabanalan ang kanyang kalooban kaya't gayun na lamang ang pagningning nito sa kanyang sinasabi. Tumatalab ang kanyang salita dahil galing ito sa kanyang puso. Dahil galing sa puso naghahayag ito ng kanyang dakilang pag-ibig sa lahat ng uhaw sa katotohanan. Dahil ito'y totoo, tinataboy nito ang lahat ng kasinungalingan at katiwalian sa mga nakikinig. Nakakapaso nga ang kanyang salita sa mga sinungaling at tiwali. Isang ginahawa naman ito sa mga may mababang kalooban na ang tanging hanap ay ang katotohanan ng Diyos.
Puno na ng kasinungalingan ang mundo. Nasusuka na tayo sa pagkukunwari. Naaalibadbaran na tayo sa mga pasiklab. Karapatan naman nating makarinig ng totoo, ng tama. Karapat-dapat lang naman na makatikim tayo ng sinseridad at kredibilidad sa mga sinasabi sa atin. Makalasap naman nawa tayo ng mga salitang buhay, tumatagos at tumatalab.
Anong klaseng salita ang lumalabas sa iyong bibig?
MANALANGIN:
Panginoon, ipaunawa mo sa akin ang kapangyarihan ng salita. Turuan mo akong maging responsable sa bawa't salitang aking sasabihin. Mamamayani nawa sa aking puso ang katapatan at katwiran. At mahayag nawa ang mga ito sa aking mga sinasabi.
Pinagaling ang Sinasapian ng Masamang Espiritu
21 Nagpunta sina Jesus sa Capernaum, at nang sumunod na Araw ng Pamamahinga ay pumasok si Jesus sa sinagoga at nagturo. 22 Namangha ang mga tao sapagkat nagtuturo siya nang may kapangyarihan, hindi tulad ng mga tagapagturo ng Kautusan.
23 Bigla namang pumasok sa sinagoga ang isang lalaking sinasapian ng masamang espiritu. Ito'y sumigaw, 24 "Ano ang pakay mo sa amin, Jesus na taga-Nazaret? Naparito ka ba upang kami'y puksain? Kilala kita, ikaw ang Banal na mula sa Diyos."
25 Ngunit iniutos ni Jesus sa masamang espiritu, "Tumahimik ka! Lumabas ka sa kanya!"
26 Pinangisay ng masamang espiritu ang lalaki at sumisigaw itong lumabas sa kanya. 27 Ang lahat ay namangha kaya't sila'y nagtanungan sa isa't isa, "Paanong nangyari iyon? Ito ay isang kakaibang katuruan! Makapangyarihan niyang nauutusan ang masasamang espiritu, at sumusunod naman ang mga ito sa kanya."
28 Dahil dito, mabilis na kumalat sa buong Galilea ang balita tungkol kay Jesus.
MAGNILAY:
May talab ang salitang nanggagaling sa puso!
Nasa panahon tayo na hindi mo na alam kung sino ang nagsasabi ng totoo at ng kasinungalingan, ng tama at ng mali. Nasa panahon tayo na hindi mo alam kung sino ang paniniwalaan at hindi paniniwalaan, pakikinggan at hindi pakikinggan. Lahat nagsasabi na sila ang totoo at tama, na sila ang dapat paniwalaan at pakinggan. Lahat nag-aangkin ng sinseridad at kredibilidad.
Gayunpaman, alam natin sa puso kung sino ang totoo at sinungaling, ang tama at mali, ang kapani-paniwala at hindi, ang dapat pakinggan at hindi. Sapagka't ang sinseridad at kredibilidad ng sinasabi ay nanggagaling sa puso. At tanging pusong mapanuri at makilatis ang nakakilala ng katapatan ng salita.
Ang kaibahan ng turo ni Hesus ay nanggagaling ito sa kanyang puso. Hindi siya nagkukunwari. Hindi siya nambobola. Hindi siya nagpapasiklab. Hindi siya nagpipilit. Nagsasabi lang siya ng totoo na nasa kanyang puso't kalooban. Nananahan ang katotohanan sa kanyang puso kaya't tila bukal itong dumadaloy sa kanyang pananalita. Balot ng kabanalan ang kanyang kalooban kaya't gayun na lamang ang pagningning nito sa kanyang sinasabi. Tumatalab ang kanyang salita dahil galing ito sa kanyang puso. Dahil galing sa puso naghahayag ito ng kanyang dakilang pag-ibig sa lahat ng uhaw sa katotohanan. Dahil ito'y totoo, tinataboy nito ang lahat ng kasinungalingan at katiwalian sa mga nakikinig. Nakakapaso nga ang kanyang salita sa mga sinungaling at tiwali. Isang ginahawa naman ito sa mga may mababang kalooban na ang tanging hanap ay ang katotohanan ng Diyos.
Puno na ng kasinungalingan ang mundo. Nasusuka na tayo sa pagkukunwari. Naaalibadbaran na tayo sa mga pasiklab. Karapatan naman nating makarinig ng totoo, ng tama. Karapat-dapat lang naman na makatikim tayo ng sinseridad at kredibilidad sa mga sinasabi sa atin. Makalasap naman nawa tayo ng mga salitang buhay, tumatagos at tumatalab.
Anong klaseng salita ang lumalabas sa iyong bibig?
MANALANGIN:
Panginoon, ipaunawa mo sa akin ang kapangyarihan ng salita. Turuan mo akong maging responsable sa bawa't salitang aking sasabihin. Mamamayani nawa sa aking puso ang katapatan at katwiran. At mahayag nawa ang mga ito sa aking mga sinasabi.
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-10-11)
MARCOS 1:14-20
Ang Simula ng Pangangaral sa Galilea
14 Nang ibinilanggo na si Juan, si Jesus ay nagpunta sa Galilea at ipinangaral doon ang Magandang Balitang mula sa Diyos. 15 Sinabi niya, "Dumating na ang takdang panahon. Malapit nang maghari ang Diyos! e Kaya magsisi na kayo't talikuran ang inyong mga kasalanan. Paniwalaan na ninyo ang Magandang Balita!"
Ang Pagtawag sa Apat na Mangingisda
16 Habang naglalakad si Jesus sa tabi ng Lawa ng Galilea, nakita niya ang magkapatid na Simon at Andres na nanghuhuli ng isda sa pamamagitan ng lambat. Sila'y kapwa mga mangingisda. 17 Sinabi ni Jesus sa kanila, "Sumunod kayo sa akin at kayo'y gagawin kong mangingisda ng mga tao." 18 Pagkasabi niya nito'y agad iniwan ng magkapatid ang kanilang mga lambat at sumunod sa kanya.
19 Nagpatuloy siya sa paglalakad, at sa di-kalayuan ay nakita naman niya ang magkapatid na Santiago at Juan, na mga anak ni Zebedeo. Sila'y nasa kanilang bangka at nag-aayos ng mga lambat. 20 Tinawag din sila agad ni Jesus at sila ay sumunod din sa kanya. Iniwan nila sa bangka ang kanilang ama na kasama ang kanilang mga upahang manggagawa.
MAGNILAY:
Hindi lang tayo tinatawag na maging magingisda ng mga tao kundi maging isda mismo para sa mga tao!
Ang isda ay pangunahing simbolo ng Kristiyanismo. Ang isda ay kumakatawan sa Panginoong Hesukristo bilang Anak ng Diyos at ating Tagapaligtas. Ang isda sa salitang Griyego ay ΙΧΘΥΣ ( binubuo ng mga Griyegong letra na Iota, Chi, Theta, Upsilon, at Sigma; ang bigkas ay ichtus). Ang ichtus ay naging simbolo ng Panginoong Hesuskristo mismo dahil ang limang letrang baybay nito ay naging initials na naglalarawan sa kung sino ang Panginoon. Ι - Iesous (Hesus), Χ - Christos (Kristo), Θ - Theou (Diyos), Υ - Uios (Anak), Σ - Soter (Tagapagligtas). Ang kabuuang kahulugan: Hesukristo, Anak ng Diyos, Tagapagligtas. Kaya pag nakikita natin ang simboilo ng isda sa mga dekorasyon sa simbahan o sa mga damit ng pari ito ay simbolo ng Panginoong Hesus at simbolo rin natin bilang mga tagasunod niya.
Pero hindi lang dahil ang mga letra ng salitang isda sa Griyego ay puwedeng initials ng pangalan at misyon ni Hesus kaya ito naging simbolo niya kundi ang isda ay talaga namang kumakatawan din sa misyon na tinupad ng Panginoon. Ang isda ay pagkain. At si Hesus ay naging pagkain ng lahat ng ibigay niya ang kanyang buong sarili para sa ating kaligtasan. Siya'y nag-alay ng buhay upang tayo ay mabuhay. Sa himala ng pagpaparami ng tinapay na kumakatawan sa Banal na Eukaristiya, kasamang pinarami ni Hesus ang isda. Kaya ang mga tinapay at isda ay larawan ng Panginoon bilang Pagkaing nagbibigay ng buhay na walang hanggan.
Tayo rin ay tinatawag hindi lang para maging mga mangingisda kundi maging mga isda mismo para sa mga tao. Hindi lang tayo tinanatawag para magpakain kundi maging pagkain mismo. Mismong ang sarili natin ang iniaalay natin para mabuhay ang iba - oras, talino at galing, pisikal na presensya, kalusugan. Lahat-lahat ng meron tayo ay alay na pagkain para bigyang-buhay ang kapawa. Ito ang tunay na kahulugan ng maging isang Kristiyano.
Tinatawag kang maging mangingisda ng tao, oo, pero matuto ka muna na maging ichtus, maging isda, maging pagkain para mabuhay ang iba.
MANALANGIN:
Panginoong Hesus, marami ang namamatay ngayon lalo na sa espiritu dahil sa dami ng suliranin, tukso at kasalanan. Gawin mo kami na maging pagkain upang mabuhay ang marami. Tulad mo, ang ICHTUS, matutunan naming ialay ang aming buong sarili para buhayin ang tila naghihingalo nang mundo.
Ang Simula ng Pangangaral sa Galilea
14 Nang ibinilanggo na si Juan, si Jesus ay nagpunta sa Galilea at ipinangaral doon ang Magandang Balitang mula sa Diyos. 15 Sinabi niya, "Dumating na ang takdang panahon. Malapit nang maghari ang Diyos! e Kaya magsisi na kayo't talikuran ang inyong mga kasalanan. Paniwalaan na ninyo ang Magandang Balita!"
Ang Pagtawag sa Apat na Mangingisda
16 Habang naglalakad si Jesus sa tabi ng Lawa ng Galilea, nakita niya ang magkapatid na Simon at Andres na nanghuhuli ng isda sa pamamagitan ng lambat. Sila'y kapwa mga mangingisda. 17 Sinabi ni Jesus sa kanila, "Sumunod kayo sa akin at kayo'y gagawin kong mangingisda ng mga tao." 18 Pagkasabi niya nito'y agad iniwan ng magkapatid ang kanilang mga lambat at sumunod sa kanya.
19 Nagpatuloy siya sa paglalakad, at sa di-kalayuan ay nakita naman niya ang magkapatid na Santiago at Juan, na mga anak ni Zebedeo. Sila'y nasa kanilang bangka at nag-aayos ng mga lambat. 20 Tinawag din sila agad ni Jesus at sila ay sumunod din sa kanya. Iniwan nila sa bangka ang kanilang ama na kasama ang kanilang mga upahang manggagawa.
MAGNILAY:
Hindi lang tayo tinatawag na maging magingisda ng mga tao kundi maging isda mismo para sa mga tao!
Ang isda ay pangunahing simbolo ng Kristiyanismo. Ang isda ay kumakatawan sa Panginoong Hesukristo bilang Anak ng Diyos at ating Tagapaligtas. Ang isda sa salitang Griyego ay ΙΧΘΥΣ ( binubuo ng mga Griyegong letra na Iota, Chi, Theta, Upsilon, at Sigma; ang bigkas ay ichtus). Ang ichtus ay naging simbolo ng Panginoong Hesuskristo mismo dahil ang limang letrang baybay nito ay naging initials na naglalarawan sa kung sino ang Panginoon. Ι - Iesous (Hesus), Χ - Christos (Kristo), Θ - Theou (Diyos), Υ - Uios (Anak), Σ - Soter (Tagapagligtas). Ang kabuuang kahulugan: Hesukristo, Anak ng Diyos, Tagapagligtas. Kaya pag nakikita natin ang simboilo ng isda sa mga dekorasyon sa simbahan o sa mga damit ng pari ito ay simbolo ng Panginoong Hesus at simbolo rin natin bilang mga tagasunod niya.
Pero hindi lang dahil ang mga letra ng salitang isda sa Griyego ay puwedeng initials ng pangalan at misyon ni Hesus kaya ito naging simbolo niya kundi ang isda ay talaga namang kumakatawan din sa misyon na tinupad ng Panginoon. Ang isda ay pagkain. At si Hesus ay naging pagkain ng lahat ng ibigay niya ang kanyang buong sarili para sa ating kaligtasan. Siya'y nag-alay ng buhay upang tayo ay mabuhay. Sa himala ng pagpaparami ng tinapay na kumakatawan sa Banal na Eukaristiya, kasamang pinarami ni Hesus ang isda. Kaya ang mga tinapay at isda ay larawan ng Panginoon bilang Pagkaing nagbibigay ng buhay na walang hanggan.
Tayo rin ay tinatawag hindi lang para maging mga mangingisda kundi maging mga isda mismo para sa mga tao. Hindi lang tayo tinanatawag para magpakain kundi maging pagkain mismo. Mismong ang sarili natin ang iniaalay natin para mabuhay ang iba - oras, talino at galing, pisikal na presensya, kalusugan. Lahat-lahat ng meron tayo ay alay na pagkain para bigyang-buhay ang kapawa. Ito ang tunay na kahulugan ng maging isang Kristiyano.
Tinatawag kang maging mangingisda ng tao, oo, pero matuto ka muna na maging ichtus, maging isda, maging pagkain para mabuhay ang iba.
MANALANGIN:
Panginoong Hesus, marami ang namamatay ngayon lalo na sa espiritu dahil sa dami ng suliranin, tukso at kasalanan. Gawin mo kami na maging pagkain upang mabuhay ang marami. Tulad mo, ang ICHTUS, matutunan naming ialay ang aming buong sarili para buhayin ang tila naghihingalo nang mundo.
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-09-11)
MATEO 3: 13-17
Binautismuhan si Jesus
13 Dumating si Jesus sa Ilog Jordan mula sa Galilea upang magpabautismo kay Juan. 14 Ngunit tumututol si Juan at patuloy na sinabi, "Ako po ang dapat magpabautismo sa inyo! Bakit kayo nagpapabautismo sa akin?" 15 Subalit sumagot si Jesus, "Hayaan mo ito ang mangyari ngayon; sapagkat ito ang nararapat nating gawin upang matupad ang kalooban ng Diyos." Kaya't pumayag din si Juan. 16 Nang siya'y mabautismuhan, umahon si Jesus sa tubig. Biglang nabuksan ang langit at nakita ni Jesus ang Espiritu ng Diyos na bumababang parang isang kalapati at dumapo sa kanya. 17 At isang tinig mula sa langit ang nagsabi, "Ito ang minamahal kong Anak na lubos kong kinalulugdan!"
MAGNILAY:
May isang speaker sa isang seminar ang naglabas ng malutong na isang-libong-pisong papel. Tinanong niya ang mga tao, "Sinong gustong makatanggap ng isang-libong-pisong papel na ito?" Siyempre, nagtaasan ang maraming kamay mula sa mga tao. Pagkatapos, nilukot niya ang perang papel sa kanyang kamay. At tinanong niya uli, "Sinong may gustong makatanggap ng lukot na perang ito?" Siyempre, taasan pa rin ang parehong mga kamay at baka may nadagdag pa. Pagkatapos, ibinato niya sa sahig ang lukot na pera at tinapak-tapakan pa. Pagkatapos, tinanong niya uli, "Sinong may gustong makatanggap ng lukot at maruming perang ito?" At siyempre, nagtaasan pa rin ng kamay ang marami. At tinanong niya, "Bakit sa kabila ng lukot na ang pera at nadumihan pa, gusto niyo pa ring matanggap ito?" Siyempre ang sagot, kahit anong lukot pa nito at dumi, ang halaga nito ang hindi nagbago. Ang isang libong pisong iyon ay isang libong piso pa rin noong siya'y malutong pa at kahit nalukot at nadumihan pa siya pagkapatos. At sabay sabi, "Ang perang ito ay tulad natin. Sa mata ng Diyos, hindi nagbabago ang halaga natin bilang kanyang mga anak kahit nagkamali tayo sa buhay, kahit nadungisan tayo dahil sa mga palpak nating desisyon sa buhay, kahit naging sugatan tayo dahil sa maraming hindi kanais-nais na pangyayari sa ating buhay. Tayo pa rin ang anak na lubos na kinalulugdan ng Diyos."
Sa pagbibinyag ni Hesus, napahayag ang kanyang pagiging kinalulugdang Anak ng Ama. Kahit naging hamak na tao ang Panginoon at nakibilang sa mga makasalanan kaya nga siya pumila para magpabinyag, hindi maitatago na siya ang kinalulugdan Anak ng Diyos. Isa nanamang epifania ito ng Panginoon, pagpapakita kung sino siya. Sa pagbibinyag ng Panginoon, tayong lahat ay nabinyagan din bilang mga anak ng Diyos. Sa pagkakatawang-tao ng Anak ng Diyos, tayo ay inampon ng Diyos bilang kanyang mga anak. Naging mga anak tayo sa kanya na ang karangalan ay kailanman hindi mababago kahit masadlak tayo sa maraming mga pagkakamali sa buhay. Hindi nagbabago ang tingin ng Diyos sa atin tulad ng isang magulang sa kanyang anak. Laging nakabukas ang kanyang mga kamay sa pagbabalik natin sa kanya. Laging handa siya sa pagpapatawad sa mga naging suwail na anak. At kahit lumayo tayo sa kanya, hindi nagbago ang pagmamahal niya sa atin.
Sa araw na ito, inaanyayahan tayong ipagdiwang ang ating pagiging mga anak ng Diyos. Nguni't hindi lang basta magdiwang kundi ipangako muli na magpapaka-anak tayo ng Diyos sa isip, sa salita at sa gawa. Ngayon ay araw ng pagpapanibago ng ating pangako sa binyag na magiging mga saksi tayo ng Diyos na ating Ama at susundan ang mga yapak ng kanyang anak at ating Kapatid na si Hesus. Samantalang tinatapos natin ang kapanahunan ng Pasko sa araw na ito, pinapangako naman natin na ang mensahe ng Pasko at lahat ng biyayang paglago na tinamo natin sa buong kapanahunang ito, ay ipagpapatuloy natin sa buong taon at lagpas pa.
Maganda ring ipangako natin sa araw na ito na tutuklasin ko kung kailan ako bininyagan. At simula ngayon, ipagdiriwang ko ito sa isang banal na paraan tuwing sasapit ang araw na ito. Kung pinagdiriwang natin ang ating kaarawan ng pagsilang o anumang anibersaryo ng mga kaganapan sa ating buhay, ang araw ng ating binyag ay hindi dapat mahuli sa pag-alaala at pagdiriwang na ito. Ito ang pinakamahalagang araw sa buhay natin. Dito tayo pormal na naging mga anak ng Diyos. Makalimutan mo na ang birthday mo huwag lang ang iyong binyag. Yun ang birthday mo bilang anak ng Diyos.
MANALANGIN:
Panginoon, turuan mo akong pangalagaan ang aking dangal bilang anak ng Diyos. Marami na akong palpak na ginawa sa buhay. Dinungisan ko ang karangalang ito. Tulungan mo akong magpanibago at simula ngayon, isabuhay kong muli ang aking pagiging anak mo. Huwag nawa kitang ipahiya dahil lang sa katigasan ng aking ulo. Masaksihan nawa ng lahat na ako ay nagsisikap maging karapat-dapat na tawaging iyong anak.
Binautismuhan si Jesus
13 Dumating si Jesus sa Ilog Jordan mula sa Galilea upang magpabautismo kay Juan. 14 Ngunit tumututol si Juan at patuloy na sinabi, "Ako po ang dapat magpabautismo sa inyo! Bakit kayo nagpapabautismo sa akin?" 15 Subalit sumagot si Jesus, "Hayaan mo ito ang mangyari ngayon; sapagkat ito ang nararapat nating gawin upang matupad ang kalooban ng Diyos." Kaya't pumayag din si Juan. 16 Nang siya'y mabautismuhan, umahon si Jesus sa tubig. Biglang nabuksan ang langit at nakita ni Jesus ang Espiritu ng Diyos na bumababang parang isang kalapati at dumapo sa kanya. 17 At isang tinig mula sa langit ang nagsabi, "Ito ang minamahal kong Anak na lubos kong kinalulugdan!"
MAGNILAY:
May isang speaker sa isang seminar ang naglabas ng malutong na isang-libong-pisong papel. Tinanong niya ang mga tao, "Sinong gustong makatanggap ng isang-libong-pisong papel na ito?" Siyempre, nagtaasan ang maraming kamay mula sa mga tao. Pagkatapos, nilukot niya ang perang papel sa kanyang kamay. At tinanong niya uli, "Sinong may gustong makatanggap ng lukot na perang ito?" Siyempre, taasan pa rin ang parehong mga kamay at baka may nadagdag pa. Pagkatapos, ibinato niya sa sahig ang lukot na pera at tinapak-tapakan pa. Pagkatapos, tinanong niya uli, "Sinong may gustong makatanggap ng lukot at maruming perang ito?" At siyempre, nagtaasan pa rin ng kamay ang marami. At tinanong niya, "Bakit sa kabila ng lukot na ang pera at nadumihan pa, gusto niyo pa ring matanggap ito?" Siyempre ang sagot, kahit anong lukot pa nito at dumi, ang halaga nito ang hindi nagbago. Ang isang libong pisong iyon ay isang libong piso pa rin noong siya'y malutong pa at kahit nalukot at nadumihan pa siya pagkapatos. At sabay sabi, "Ang perang ito ay tulad natin. Sa mata ng Diyos, hindi nagbabago ang halaga natin bilang kanyang mga anak kahit nagkamali tayo sa buhay, kahit nadungisan tayo dahil sa mga palpak nating desisyon sa buhay, kahit naging sugatan tayo dahil sa maraming hindi kanais-nais na pangyayari sa ating buhay. Tayo pa rin ang anak na lubos na kinalulugdan ng Diyos."
Sa pagbibinyag ni Hesus, napahayag ang kanyang pagiging kinalulugdang Anak ng Ama. Kahit naging hamak na tao ang Panginoon at nakibilang sa mga makasalanan kaya nga siya pumila para magpabinyag, hindi maitatago na siya ang kinalulugdan Anak ng Diyos. Isa nanamang epifania ito ng Panginoon, pagpapakita kung sino siya. Sa pagbibinyag ng Panginoon, tayong lahat ay nabinyagan din bilang mga anak ng Diyos. Sa pagkakatawang-tao ng Anak ng Diyos, tayo ay inampon ng Diyos bilang kanyang mga anak. Naging mga anak tayo sa kanya na ang karangalan ay kailanman hindi mababago kahit masadlak tayo sa maraming mga pagkakamali sa buhay. Hindi nagbabago ang tingin ng Diyos sa atin tulad ng isang magulang sa kanyang anak. Laging nakabukas ang kanyang mga kamay sa pagbabalik natin sa kanya. Laging handa siya sa pagpapatawad sa mga naging suwail na anak. At kahit lumayo tayo sa kanya, hindi nagbago ang pagmamahal niya sa atin.
Sa araw na ito, inaanyayahan tayong ipagdiwang ang ating pagiging mga anak ng Diyos. Nguni't hindi lang basta magdiwang kundi ipangako muli na magpapaka-anak tayo ng Diyos sa isip, sa salita at sa gawa. Ngayon ay araw ng pagpapanibago ng ating pangako sa binyag na magiging mga saksi tayo ng Diyos na ating Ama at susundan ang mga yapak ng kanyang anak at ating Kapatid na si Hesus. Samantalang tinatapos natin ang kapanahunan ng Pasko sa araw na ito, pinapangako naman natin na ang mensahe ng Pasko at lahat ng biyayang paglago na tinamo natin sa buong kapanahunang ito, ay ipagpapatuloy natin sa buong taon at lagpas pa.
Maganda ring ipangako natin sa araw na ito na tutuklasin ko kung kailan ako bininyagan. At simula ngayon, ipagdiriwang ko ito sa isang banal na paraan tuwing sasapit ang araw na ito. Kung pinagdiriwang natin ang ating kaarawan ng pagsilang o anumang anibersaryo ng mga kaganapan sa ating buhay, ang araw ng ating binyag ay hindi dapat mahuli sa pag-alaala at pagdiriwang na ito. Ito ang pinakamahalagang araw sa buhay natin. Dito tayo pormal na naging mga anak ng Diyos. Makalimutan mo na ang birthday mo huwag lang ang iyong binyag. Yun ang birthday mo bilang anak ng Diyos.
MANALANGIN:
Panginoon, turuan mo akong pangalagaan ang aking dangal bilang anak ng Diyos. Marami na akong palpak na ginawa sa buhay. Dinungisan ko ang karangalang ito. Tulungan mo akong magpanibago at simula ngayon, isabuhay kong muli ang aking pagiging anak mo. Huwag nawa kitang ipahiya dahil lang sa katigasan ng aking ulo. Masaksihan nawa ng lahat na ako ay nagsisikap maging karapat-dapat na tawaging iyong anak.
Friday, January 7, 2011
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-08-11)
JUAN 3: 22-30
Si Jesus at si Juan
22 Pagkatapos nito, si Jesus at ang kanyang mga alagad ay nagpunta sa lupain ng Judea. Nanatili sila roon nang kaunting panahon, at nagbabautismo ng mga tao. 23 Samantala, si Juan ay nagbabautismo naman sa Enon, malapit sa Salim, sapagkat maraming tubig doon. Pumupunta sa kanya ang mga tao at nagpapabautismo. 24 Hindi pa noon nabibilanggo si Juan.
25 Minsan, nagkaroon ng pagtatalo ang mga alagad ni Juan at ang isang Judio tungkol sa rituwal ng paglilinis. 26 Kaya't pumunta sila kay Juan at sinabi sa kanya, Guro, naaalala pa po ba ninyo ang lalaking kasama ninyo sa ibayo ng Jordan, na inyong pinatotohanan? Siya po ay nagbabautismo rin at nagpupuntahan sa kanya ang lahat!
27 Sumagot si Juan, Walang sinumang tatanggap ng anuman malibang ito'y ipagkaloob sa kanya ng Diyos. 28 Kayo mismo ang makakapagpatunay na sinabi kong hindi ako ang Cristo; isa lamang akong sugo na mauuna sa kanya. 29 Sa isang kasalan, ang babaing ikakasal ay para lamang sa lalaking ikakasal. Ang abay na naghihintay sa pagdating ng lalaking ikakasal ay lubos na nagagalak kapag narinig niya ang tinig nito. Gayundin naman, lubos na ang aking kagalakan ngayon. 30 Kinakailangang siya ang maging dakila at ako nama'y maging mababa.
MAGNILAY:
Ikaw ba yung abay na mas maarte pa, mas maporma pa, mas excited at mas kabado pa kaysa dun sa talagang ikakasal?
Minsan ganun tayo kung aabay. Tayo pa yung hindi mapakali. Kabado tayo sa susuotin natin, sa kung ano magiging porma natin, sa magiging itsua natin. Akala mo naman tayo nga yung ikakasal samantalang kung tutuusin dekorasyon lang naman talaga tayo bilang mga abay. Hindi tayo yung sentro. Hindi tayo yung mahalaga. Hindi tayo yung importante. Yung ikakasal - yung ang sentro ng pansin.
Alam ni Juan Bautista ang papel niya. Hindi siya yung Mesiyas. Tagapaghanda lang siya. Kung itutulad nga sa kasal, siya ang best man si Hesus ang lalaking ikakasal. At tulad ng nangyayari sa kasal, pag nandiyan na ang lalaking ikakasal, dapat ng mawala sa eksena ang best man. Sa tabi na lang siya. Hindi siya ang sentro. Hind siya ang pinakamahalagang tao sa pagdiriwang. Matutuwa siya na ibaling ang pansin ng lahat sa ikakasal. Si Juan ay papaalis na ng eksena. Nariyan na ang Mesiyas at dapat lahat ay ituon ang pansin sa kanya. Natutuwa siya na nagsimula na si Hesus sa kanyang gawain. Kahit may nagsumbong pa sa kanya na para bang siya na ang nilalapitan ng marami, hindi niya ito pinatulan. Dahil alam niya kung saan siya lulugar.
Matuto tayo kay Juan Bautista ng kababaang-loob. Una, matuto tayong lumugar sa kung saan talaga tayo nararapat. Huwag tayong mang-agaw ng eksena kung baga. Huwag tayong mang-agaw ng karapatan. Sa madali't-sabi, matuto tayong rumespeto ng ating kapwa. Kapag marunong tayong rumespeto, dadami ang ating kaibigan. Matuwa tayo sa kung ano ang ibinigay at itinakda para sa atin. Pagbutihin natin at maging masaya sa responsibilidad na ipinagkatiwala sa atin.
Ikalawa, matuto tayong makipagtulungan. Ang buhay-Kristiyano ay buhay-komunidad. At sa komunidad, nagtutulungan tayo at nagpupunuan. Hindi kompetisyon ang buhay-komunidad. May iisa tayong layunin, kilos at pinaglilingkuran. Sana mabawasan at mawala ang mga inggitan at hilahan pababa. Magkaisa upang maganap ang kalooban ng Diyos sa atin. Magkaroon ng sama-samang kilos para mabuo ang kaharian ng Diyos sa piling natin.
Panghuli, matuto tayong huwag maghanap ng papuri sa magandang ginagawa natin. Ang papuri ay sa Diyos talaga. Salamin lang tayo ng ating Tagapalikha. Sapat na sa atin ang maganap natin ang ating tungkulin. Masaya na tayong makakatulog ng mahimbing. Huwag tayong masanay sa papuri. Kung ibigay ito, magpasalamat tayo. Kung hindi, huwag nating hanapin. Tulad ni Juan Bautista, kailangan nating magiging mababa at ang Panginoon ay maging dakila.
MANALANGIN:
Panginoon, salamat sa mga tungkuling ipinagkatiwala mo sa amin. Masaya kami dahil galing ito sa iyo. Itulot mong magampanan namin ito ng tapat at iyon ay sapat nang kaligayahan para sa amin. Ang lahat ng parangal at papuri ay mapasaiyong pangalan magpakailanman.
Si Jesus at si Juan
22 Pagkatapos nito, si Jesus at ang kanyang mga alagad ay nagpunta sa lupain ng Judea. Nanatili sila roon nang kaunting panahon, at nagbabautismo ng mga tao. 23 Samantala, si Juan ay nagbabautismo naman sa Enon, malapit sa Salim, sapagkat maraming tubig doon. Pumupunta sa kanya ang mga tao at nagpapabautismo. 24 Hindi pa noon nabibilanggo si Juan.
25 Minsan, nagkaroon ng pagtatalo ang mga alagad ni Juan at ang isang Judio tungkol sa rituwal ng paglilinis. 26 Kaya't pumunta sila kay Juan at sinabi sa kanya, Guro, naaalala pa po ba ninyo ang lalaking kasama ninyo sa ibayo ng Jordan, na inyong pinatotohanan? Siya po ay nagbabautismo rin at nagpupuntahan sa kanya ang lahat!
27 Sumagot si Juan, Walang sinumang tatanggap ng anuman malibang ito'y ipagkaloob sa kanya ng Diyos. 28 Kayo mismo ang makakapagpatunay na sinabi kong hindi ako ang Cristo; isa lamang akong sugo na mauuna sa kanya. 29 Sa isang kasalan, ang babaing ikakasal ay para lamang sa lalaking ikakasal. Ang abay na naghihintay sa pagdating ng lalaking ikakasal ay lubos na nagagalak kapag narinig niya ang tinig nito. Gayundin naman, lubos na ang aking kagalakan ngayon. 30 Kinakailangang siya ang maging dakila at ako nama'y maging mababa.
MAGNILAY:
Ikaw ba yung abay na mas maarte pa, mas maporma pa, mas excited at mas kabado pa kaysa dun sa talagang ikakasal?
Minsan ganun tayo kung aabay. Tayo pa yung hindi mapakali. Kabado tayo sa susuotin natin, sa kung ano magiging porma natin, sa magiging itsua natin. Akala mo naman tayo nga yung ikakasal samantalang kung tutuusin dekorasyon lang naman talaga tayo bilang mga abay. Hindi tayo yung sentro. Hindi tayo yung mahalaga. Hindi tayo yung importante. Yung ikakasal - yung ang sentro ng pansin.
Alam ni Juan Bautista ang papel niya. Hindi siya yung Mesiyas. Tagapaghanda lang siya. Kung itutulad nga sa kasal, siya ang best man si Hesus ang lalaking ikakasal. At tulad ng nangyayari sa kasal, pag nandiyan na ang lalaking ikakasal, dapat ng mawala sa eksena ang best man. Sa tabi na lang siya. Hindi siya ang sentro. Hind siya ang pinakamahalagang tao sa pagdiriwang. Matutuwa siya na ibaling ang pansin ng lahat sa ikakasal. Si Juan ay papaalis na ng eksena. Nariyan na ang Mesiyas at dapat lahat ay ituon ang pansin sa kanya. Natutuwa siya na nagsimula na si Hesus sa kanyang gawain. Kahit may nagsumbong pa sa kanya na para bang siya na ang nilalapitan ng marami, hindi niya ito pinatulan. Dahil alam niya kung saan siya lulugar.
Matuto tayo kay Juan Bautista ng kababaang-loob. Una, matuto tayong lumugar sa kung saan talaga tayo nararapat. Huwag tayong mang-agaw ng eksena kung baga. Huwag tayong mang-agaw ng karapatan. Sa madali't-sabi, matuto tayong rumespeto ng ating kapwa. Kapag marunong tayong rumespeto, dadami ang ating kaibigan. Matuwa tayo sa kung ano ang ibinigay at itinakda para sa atin. Pagbutihin natin at maging masaya sa responsibilidad na ipinagkatiwala sa atin.
Ikalawa, matuto tayong makipagtulungan. Ang buhay-Kristiyano ay buhay-komunidad. At sa komunidad, nagtutulungan tayo at nagpupunuan. Hindi kompetisyon ang buhay-komunidad. May iisa tayong layunin, kilos at pinaglilingkuran. Sana mabawasan at mawala ang mga inggitan at hilahan pababa. Magkaisa upang maganap ang kalooban ng Diyos sa atin. Magkaroon ng sama-samang kilos para mabuo ang kaharian ng Diyos sa piling natin.
Panghuli, matuto tayong huwag maghanap ng papuri sa magandang ginagawa natin. Ang papuri ay sa Diyos talaga. Salamin lang tayo ng ating Tagapalikha. Sapat na sa atin ang maganap natin ang ating tungkulin. Masaya na tayong makakatulog ng mahimbing. Huwag tayong masanay sa papuri. Kung ibigay ito, magpasalamat tayo. Kung hindi, huwag nating hanapin. Tulad ni Juan Bautista, kailangan nating magiging mababa at ang Panginoon ay maging dakila.
MANALANGIN:
Panginoon, salamat sa mga tungkuling ipinagkatiwala mo sa amin. Masaya kami dahil galing ito sa iyo. Itulot mong magampanan namin ito ng tapat at iyon ay sapat nang kaligayahan para sa amin. Ang lahat ng parangal at papuri ay mapasaiyong pangalan magpakailanman.
Subscribe to:
Posts (Atom)