LUKAS 5: 12-16
Pinagaling ni Jesus ang Isang Ketongin
12 Nang si Jesus ay nasa isang bayan, nakita siya ng isang lalaking ketongin. Nagpatirapa ito at nakiusap, "Panginoon, kung nais po ninyo, ako'y inyong mapapagaling at magagawang malinis."
13 Hinawakan siya ni Jesus at sinabi, "Nais kong gumaling ka at luminis!" At noon di'y nawala ang kanyang ketong. 14 Pinagbilinan siya ni Jesus, "Huwag mong sasabihin ito kaninuman. Sa halip ay pumunta ka sa pari at magpasuri. Pagkatapos, mag-alay ka ng handog ayon sa iniuutos ni Moises bilang patotoo sa mga tao na ikaw nga'y magaling na."
15 Ngunit lalo pang kumalat ang balita tungkol kay Jesus, kaya't dumaragsa ang napakaraming tao upang makinig sa kanya at mapagaling sa kanilang mga sakit. 16 Ngunit si Jesus naman ay pumupunta sa mga ilang na lugar upang manalangin.
MANALANGIN:
Gusto natin laging maging una. Kaya nga nakikipagkompitensya tayo lagi. Ang mundo nga ngayon ay masyadong competitive. Kung babagal-bagal ka, maiwan ka. Kung lalampa-lampa ka, dyan ka na. Kung di ka una, huwag na lang. Sana mag-unahan din tayo sa pagmamahal at pagmamalasakit.
Lumapit ang ketongin kay Hesus para magpagaling. Nagbakasakali siya na kung nais ng Panginoon na pagalingin siya, mapapagaling siya. Sa totoo lang, bago pa naisin ng ketongin na siya'y gumaling, mas una ang Panginoon na magnais na siya'y gumaling. Bago pa naisipan ng ketognin na lumapit kay Hesus, naghihintay na siya sa kanyang pagdating.
Ganito ang Diyos. Una niya tayong minahal. Mahal na niya tayo bago pa natin siya mahalin. Una na siyang naghangad ng ating kaligtasan at kagalingan bago pa natin ito hangarin. Una na siyang nagmahal at nagmalasakit. Kailangan na lang na hangarin din natin ang mahalin siya. Kailangan na lang na gustuhin din natin na iligtas niya. Kailangan na lang na naisin natin na pagalingin niya. Pero ang Diyos nariyan na siya, noon pa, matagal na, bago pa sumagi sa isip natin na may Diyos nga pala na handang magpakasakit sa atin.
Gayahin din nawa natin ang Panginoon. Mauna na tayo sa pagmamahal at pagmamalasakit sa kapwa. Huwag na nating hintaying mahalin tayo bago tayo magmahal. Huwag na nating hintayin na pagmalasakitan tayo bago tayo magmalasakit sa iba. Huwag na nating hintaying maunahan pa tayo ng iba bago tayo gumawa ng mabuti sa kanila. Unahan na natin sila.
MANALANGIN:
Panginoon, ipaunawa mo sa amin na ang batas ng pag-ibig ay unahan hindi hintayan. Sa pag-ibig, mauna kang magmahal at may magmamahal sa iyo. Mauna kang magmalasakit at may magmamalasakit sa iyo. Dahil ang pag-ibig ay nagbubunga ng pag-ibig. Ikaw ang unang nagmahal sa amin. Mauna rin kami na mahalin ang kapwa namin.
Thursday, January 6, 2011
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-06-11)
LUKAS 4: 14-22
Ang Pasimula ng Paglilingkod ni Jesus sa Galilea
14 Bumalik sa Galilea si Jesus na sumasakanya ang kapangyarihan ng Espiritu. Napabalita sa mga karatig-bayan ang tungkol sa kanya. 15 Nagtuturo siya sa kanilang mga sinagoga at hinahangaan naman siya ng lahat.
Hindi Tinanggap si Jesus sa Nazaret
16 Umuwi si Jesus sa Nazaret, ang bayan na kung saan siya lumaki. Gaya ng kanyang nakaugalian, pumasok siya sa sinagoga nang Araw ng Pamamahinga. Tumayo siya upang bumasa, 17 at doo'y ibinigay sa kanya ang kasulatan ni Propeta Isaias. Binuksan niya ito sa dakong kinasusulatan ng ganito:
18 "Ang Espiritu ng Panginoon ay sumasaakin,
sapagkat hinirang niya ako upang ipangaral sa mga mahihirap ang Magandang Balita.
Isinugo niya ako upang ipahayag sa mga bihag na sila'y lalaya,
at sa mga bulag na sila'y makakakita.
Isinugo ako upang palayain ang mga inaapi,
19 at upang ipahayag na darating na ang panahon
ng pagliligtas ng Panginoon."
20 Inirolyo niya ang kasulatan, at matapos isauli sa tagapag-ingat, siya'y naupo. Nakatitig sa kanya ang lahat ng nasa sinagoga, 21 at sinabi niya sa kanila, "Ang kasulatang ito na inyong narinig ay natupad ngayon."
22 Pinuri siya ng lahat, at humanga sila sa kanyang napakahusay na pananalita. "Hindi ba ito ang anak ni Jose?" tanong nila.
MAGNILAY:
Iba ang maging isang tagahanga. Iba rin ang maging isang tagasunod. Hindi lahat ng nagiging tagahanga ay nagiging tagasunod. Pero kung ikaw ay magiging isang tagasunod, dapat itong magsimula sa pagiging isang tagahanga.
Marami ang humanga kay Hesus noong siya'y magsalita sa sinagoga sa Nazareth. Ang galing! Dati nilang kasamahan at kababayan si Hesus pero ngayon nagsasalita na siya sa sinagoga. Kailan pa? D iba't nagkakarpentero lang siya dati tulad ng kanyang ama-amahan? Pero ngayon, nagbubuklat na ng Banal na Kasulatan at nagpapaliwanag pa. Kahanga-hanga namang talaga. Lahat ng papuri ay sa kanya.
Pero para sa marami, hanggang paghanga lang sila. Kung magiging tagasunod sila ni Hesus, ibang usapan na yan. Kung itutuloy ang pagbabasa ng kuwentong ito sa Ebanghelyo, ipinagtabuyan siya ng mga mismong humahanga sa kanya dahil isiniwalat niya talaga ang mensaheng gusto niyang ipahayag at ang laman nito ay nakasakit sa kanila. Tinamaan sila sa mga pagbabago na nais ng Panginoon. Napahiya sila dahil taliwas ang ginagawa nila. Hindi naman intensyon ni Hesus na pahiyain sila kundi hamunin para magbago. Pero hindi handa at hindi nila gusto ang pagbabago sa kung ano sila ngayon. Hanggang doon lang talaga sila sa humanga sila. Ang maging tagasunod? Malaking desisyon yan at teka muna.
Bagama't hindi lahat ng tagahanga nagiging tagasunod, pero yun nga, ang isang tagasunod ay dapat tagahanga muna. Sa mga sumusunod sa Panginoon, humahanga ba kayo talaga sa kanya? Isang katunayan ng pagiging isang tagasunod ay humahanga ka. Kaya ka nga napasunod dahil humahanga ka. Imposibleng sumunod ng hindi muna humanga. Puwedeng kwestyunin ang motibason nito na baka napilit lang. Pero mahalagang masabi ko ng isang tagasunod na humahanga, naniniwala at kombinsido siya sa sinusundan niya.
Humahanga ka ba talaga kay Hesus? Masasabi mo ba sa lahat na tagahanga ka ng Panginoon sa kanyang karunungan, aral at halimbawa? Kaya mo bang sabihin na hangang-hanga ka sa kanya kaya handa kang sundan ang kanyang mga yapak?
MANALANGIN:
Panginoon, tulungan mo akong matuklasan ang lalim at kagandahan ng iyong mga aral at halimbawa. Ipagmalaki ko nawa sa lahat na tagahanga mo ako. Pero hindi lang tagahanga, kundi tagasunod pa talaga. Matutunan nawa kitang ibida sa iba. Ipangalat ko na ikaw ang nagbigay ng bagong direksyon sa buhay ko. Kung wala ka, mananatili akong ligaw sa buhay.
Ang Pasimula ng Paglilingkod ni Jesus sa Galilea
14 Bumalik sa Galilea si Jesus na sumasakanya ang kapangyarihan ng Espiritu. Napabalita sa mga karatig-bayan ang tungkol sa kanya. 15 Nagtuturo siya sa kanilang mga sinagoga at hinahangaan naman siya ng lahat.
Hindi Tinanggap si Jesus sa Nazaret
16 Umuwi si Jesus sa Nazaret, ang bayan na kung saan siya lumaki. Gaya ng kanyang nakaugalian, pumasok siya sa sinagoga nang Araw ng Pamamahinga. Tumayo siya upang bumasa, 17 at doo'y ibinigay sa kanya ang kasulatan ni Propeta Isaias. Binuksan niya ito sa dakong kinasusulatan ng ganito:
18 "Ang Espiritu ng Panginoon ay sumasaakin,
sapagkat hinirang niya ako upang ipangaral sa mga mahihirap ang Magandang Balita.
Isinugo niya ako upang ipahayag sa mga bihag na sila'y lalaya,
at sa mga bulag na sila'y makakakita.
Isinugo ako upang palayain ang mga inaapi,
19 at upang ipahayag na darating na ang panahon
ng pagliligtas ng Panginoon."
20 Inirolyo niya ang kasulatan, at matapos isauli sa tagapag-ingat, siya'y naupo. Nakatitig sa kanya ang lahat ng nasa sinagoga, 21 at sinabi niya sa kanila, "Ang kasulatang ito na inyong narinig ay natupad ngayon."
22 Pinuri siya ng lahat, at humanga sila sa kanyang napakahusay na pananalita. "Hindi ba ito ang anak ni Jose?" tanong nila.
MAGNILAY:
Iba ang maging isang tagahanga. Iba rin ang maging isang tagasunod. Hindi lahat ng nagiging tagahanga ay nagiging tagasunod. Pero kung ikaw ay magiging isang tagasunod, dapat itong magsimula sa pagiging isang tagahanga.
Marami ang humanga kay Hesus noong siya'y magsalita sa sinagoga sa Nazareth. Ang galing! Dati nilang kasamahan at kababayan si Hesus pero ngayon nagsasalita na siya sa sinagoga. Kailan pa? D iba't nagkakarpentero lang siya dati tulad ng kanyang ama-amahan? Pero ngayon, nagbubuklat na ng Banal na Kasulatan at nagpapaliwanag pa. Kahanga-hanga namang talaga. Lahat ng papuri ay sa kanya.
Pero para sa marami, hanggang paghanga lang sila. Kung magiging tagasunod sila ni Hesus, ibang usapan na yan. Kung itutuloy ang pagbabasa ng kuwentong ito sa Ebanghelyo, ipinagtabuyan siya ng mga mismong humahanga sa kanya dahil isiniwalat niya talaga ang mensaheng gusto niyang ipahayag at ang laman nito ay nakasakit sa kanila. Tinamaan sila sa mga pagbabago na nais ng Panginoon. Napahiya sila dahil taliwas ang ginagawa nila. Hindi naman intensyon ni Hesus na pahiyain sila kundi hamunin para magbago. Pero hindi handa at hindi nila gusto ang pagbabago sa kung ano sila ngayon. Hanggang doon lang talaga sila sa humanga sila. Ang maging tagasunod? Malaking desisyon yan at teka muna.
Bagama't hindi lahat ng tagahanga nagiging tagasunod, pero yun nga, ang isang tagasunod ay dapat tagahanga muna. Sa mga sumusunod sa Panginoon, humahanga ba kayo talaga sa kanya? Isang katunayan ng pagiging isang tagasunod ay humahanga ka. Kaya ka nga napasunod dahil humahanga ka. Imposibleng sumunod ng hindi muna humanga. Puwedeng kwestyunin ang motibason nito na baka napilit lang. Pero mahalagang masabi ko ng isang tagasunod na humahanga, naniniwala at kombinsido siya sa sinusundan niya.
Humahanga ka ba talaga kay Hesus? Masasabi mo ba sa lahat na tagahanga ka ng Panginoon sa kanyang karunungan, aral at halimbawa? Kaya mo bang sabihin na hangang-hanga ka sa kanya kaya handa kang sundan ang kanyang mga yapak?
MANALANGIN:
Panginoon, tulungan mo akong matuklasan ang lalim at kagandahan ng iyong mga aral at halimbawa. Ipagmalaki ko nawa sa lahat na tagahanga mo ako. Pero hindi lang tagahanga, kundi tagasunod pa talaga. Matutunan nawa kitang ibida sa iba. Ipangalat ko na ikaw ang nagbigay ng bagong direksyon sa buhay ko. Kung wala ka, mananatili akong ligaw sa buhay.
Tuesday, January 4, 2011
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-05-11)
MAGANDANG BALITA NGAYON - MIYERKULES KASUNOD NG PAGPAPAKITA O EPIFANIA NG PANGINOON (Enero 05)
by Fr. Rey Anthony Yatco on Wednesday, January 5, 2011 at 7:50am
MARCOS 6: 45-52
Lumakad si Jesus sa Ibabaw ng Tubig
45 Agad pinasakay ni Jesus sa bangka ang kanyang mga alagad. Sila ay pinauna niya sa Bethsaida, sa kabilang ibayo ng lawa, habang pinapauwi naman niya ang mga tao. 46 Matapos magpaalam, umakyat siya sa bundok upang manalangin.
47 Nang sumapit ang gabi, nasa laot na ang bangka, habang si Jesus naman ay nag-iisa sa pampang. 48 Nakita niyang nahihirapan sa pagsagwan ang kanyang mga alagad dahil pasalungat sila sa ihip ng hangin. Nang madaling-araw na, sumunod sa kanila si Jesus na naglalakad sa ibabaw ng tubig. Nang malalampasan na niya ang mga alagad, 49 nakita ng mga ito na siya ay lumalakad sa ibabaw ng tubig. Akala nila siya ay isang multo kaya sila ay nagsisigaw. 50 Takot na takot silang lahat, ngunit agad na sinabi ni Jesus sa kanila, "Huwag kayong matakot. Ako ito! Lakasan ninyo ang inyong loob!" 51 Sumakay siya sa bangka at pumayapa ang hangin. Sila'y lubhang namangha 52 sapagkat hindi pa nila nauunawaan ang tunay na kahulugan ng nangyari sa tinapay; hindi pa ito abot ng kanilang isip.
MAGNILAY:
Marunong ka bang mag-floating sa dagat? Kung hindi, malaking kawalan ito. Napakasarap ng magpalutang-lutang sa tubig. Ang sarap lang maging malayang dalhin ng tubig. Napakagaan ng pakiramdam. Ang laking pahinga at ginhawa. Sa totoo lang, napakasarap ding magdasal lalo't tahimik at ika'y nag-iisa. Parang ikaw ay nasa maingat na kamay ng Panginoon.
Pero mahirap matutong magpalutang-lutang. Kailangan mong sumugal. Kailangan mong isuko ang sarili mo at humiga. Kailangan magtiwala ka na lulutang ka. Habang mas malakas ang kontrol mo sa katawan, mas lalo kang lulubog. Pero kapag nakuha mong iparaya ang sarili, hayaan ang tubig ang mag-angat sa iyo at babawasan mo ang kontrol mo sa sarili, lulutang ka. Ang susi ay tiwala at pagpaparaya ng sarili.
Ganito rin ang prinsipyo sa buhay. Maraming dalahin ang buhay. Mabigat ang dinadala natin sa balikat. Pero kapag natuto tayong magsuko ng sarili sa Diyos, magtiwala sa kanya na karamay natin siya, at hayaan siyang magkontrol ng ating buhay, gagaan ang buhay at makakayanang umangat at maging nasa ibabaw ng dagat ng mga suliranin sa buhay. Ito rin ang kahulugan ng paglakad ni Hesus sa ibabaw ng tubig. Nasa ibabaw siya ng lahat ng tuligsa sa Diyos. Malaki ang tiwala niya sa kapangyarihan ng mabuti. Kasangga niya ang Ama kaya't wala siyang dapat alalahanin. Kayang niyang lumakad sa tubig dahil mas makapangyarihan siya sa anumang masama, mahirap o mabigat sa buhay.
Gusto mo bang nasa ibabaw ng lahat ng alalahanin sa buhay? Magtitiwala ka ba sa Diyos na kaya ka niyang iangat? Susugal ka ba na isuko ang sarili sa kanya?
MANALANGIN:
Panginoon, mabigat ang buhay kapag hindi kami marunong magtiwala sa iyo. Ang hirap umangat kapag sa sarili lang kami nagtitiwala at hindi sa iyo. Turuan mo kaming isuko ang sarili sa iyo at ipagkatiwala ang buhay namin sa iyong mapagmahal na pag-aaruga. Turuan mo kaming lumakad sa ibabaw ng dagat ng mga suliranin, hirap at pagsubok ng mundo.
by Fr. Rey Anthony Yatco on Wednesday, January 5, 2011 at 7:50am
MARCOS 6: 45-52
Lumakad si Jesus sa Ibabaw ng Tubig
45 Agad pinasakay ni Jesus sa bangka ang kanyang mga alagad. Sila ay pinauna niya sa Bethsaida, sa kabilang ibayo ng lawa, habang pinapauwi naman niya ang mga tao. 46 Matapos magpaalam, umakyat siya sa bundok upang manalangin.
47 Nang sumapit ang gabi, nasa laot na ang bangka, habang si Jesus naman ay nag-iisa sa pampang. 48 Nakita niyang nahihirapan sa pagsagwan ang kanyang mga alagad dahil pasalungat sila sa ihip ng hangin. Nang madaling-araw na, sumunod sa kanila si Jesus na naglalakad sa ibabaw ng tubig. Nang malalampasan na niya ang mga alagad, 49 nakita ng mga ito na siya ay lumalakad sa ibabaw ng tubig. Akala nila siya ay isang multo kaya sila ay nagsisigaw. 50 Takot na takot silang lahat, ngunit agad na sinabi ni Jesus sa kanila, "Huwag kayong matakot. Ako ito! Lakasan ninyo ang inyong loob!" 51 Sumakay siya sa bangka at pumayapa ang hangin. Sila'y lubhang namangha 52 sapagkat hindi pa nila nauunawaan ang tunay na kahulugan ng nangyari sa tinapay; hindi pa ito abot ng kanilang isip.
MAGNILAY:
Marunong ka bang mag-floating sa dagat? Kung hindi, malaking kawalan ito. Napakasarap ng magpalutang-lutang sa tubig. Ang sarap lang maging malayang dalhin ng tubig. Napakagaan ng pakiramdam. Ang laking pahinga at ginhawa. Sa totoo lang, napakasarap ding magdasal lalo't tahimik at ika'y nag-iisa. Parang ikaw ay nasa maingat na kamay ng Panginoon.
Pero mahirap matutong magpalutang-lutang. Kailangan mong sumugal. Kailangan mong isuko ang sarili mo at humiga. Kailangan magtiwala ka na lulutang ka. Habang mas malakas ang kontrol mo sa katawan, mas lalo kang lulubog. Pero kapag nakuha mong iparaya ang sarili, hayaan ang tubig ang mag-angat sa iyo at babawasan mo ang kontrol mo sa sarili, lulutang ka. Ang susi ay tiwala at pagpaparaya ng sarili.
Ganito rin ang prinsipyo sa buhay. Maraming dalahin ang buhay. Mabigat ang dinadala natin sa balikat. Pero kapag natuto tayong magsuko ng sarili sa Diyos, magtiwala sa kanya na karamay natin siya, at hayaan siyang magkontrol ng ating buhay, gagaan ang buhay at makakayanang umangat at maging nasa ibabaw ng dagat ng mga suliranin sa buhay. Ito rin ang kahulugan ng paglakad ni Hesus sa ibabaw ng tubig. Nasa ibabaw siya ng lahat ng tuligsa sa Diyos. Malaki ang tiwala niya sa kapangyarihan ng mabuti. Kasangga niya ang Ama kaya't wala siyang dapat alalahanin. Kayang niyang lumakad sa tubig dahil mas makapangyarihan siya sa anumang masama, mahirap o mabigat sa buhay.
Gusto mo bang nasa ibabaw ng lahat ng alalahanin sa buhay? Magtitiwala ka ba sa Diyos na kaya ka niyang iangat? Susugal ka ba na isuko ang sarili sa kanya?
MANALANGIN:
Panginoon, mabigat ang buhay kapag hindi kami marunong magtiwala sa iyo. Ang hirap umangat kapag sa sarili lang kami nagtitiwala at hindi sa iyo. Turuan mo kaming isuko ang sarili sa iyo at ipagkatiwala ang buhay namin sa iyong mapagmahal na pag-aaruga. Turuan mo kaming lumakad sa ibabaw ng dagat ng mga suliranin, hirap at pagsubok ng mundo.
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-05-11)
MAGANDANG BALITA NGAYON - MIYERKULES KASUNOD NG PAGPAPAKITA O EPIFANIA NG PANGINOON (Enero 05)
by Fr. Rey Anthony Yatco on Wednesday, January 5, 2011 at 7:50am
MARCOS 6: 45-52
Lumakad si Jesus sa Ibabaw ng Tubig
45 Agad pinasakay ni Jesus sa bangka ang kanyang mga alagad. Sila ay pinauna niya sa Bethsaida, sa kabilang ibayo ng lawa, habang pinapauwi naman niya ang mga tao. 46 Matapos magpaalam, umakyat siya sa bundok upang manalangin.
47 Nang sumapit ang gabi, nasa laot na ang bangka, habang si Jesus naman ay nag-iisa sa pampang. 48 Nakita niyang nahihirapan sa pagsagwan ang kanyang mga alagad dahil pasalungat sila sa ihip ng hangin. Nang madaling-araw na, sumunod sa kanila si Jesus na naglalakad sa ibabaw ng tubig. Nang malalampasan na niya ang mga alagad, 49 nakita ng mga ito na siya ay lumalakad sa ibabaw ng tubig. Akala nila siya ay isang multo kaya sila ay nagsisigaw. 50 Takot na takot silang lahat, ngunit agad na sinabi ni Jesus sa kanila, "Huwag kayong matakot. Ako ito! Lakasan ninyo ang inyong loob!" 51 Sumakay siya sa bangka at pumayapa ang hangin. Sila'y lubhang namangha 52 sapagkat hindi pa nila nauunawaan ang tunay na kahulugan ng nangyari sa tinapay; hindi pa ito abot ng kanilang isip.
MAGNILAY:
Marunong ka bang mag-floating sa dagat? Kung hindi, malaking kawalan ito. Napakasarap ng magpalutang-lutang sa tubig. Ang sarap lang maging malayang dalhin ng tubig. Napakagaan ng pakiramdam. Ang laking pahinga at ginhawa. Sa totoo lang, napakasarap ding magdasal lalo't tahimik at ika'y nag-iisa. Parang ikaw ay nasa maingat na kamay ng Panginoon.
Pero mahirap matutong magpalutang-lutang. Kailangan mong sumugal. Kailangan mong isuko ang sarili mo at humiga. Kailangan magtiwala ka na lulutang ka. Habang mas malakas ang kontrol mo sa katawan, mas lalo kang lulubog. Pero kapag nakuha mong iparaya ang sarili, hayaan ang tubig ang mag-angat sa iyo at babawasan mo ang kontrol mo sa sarili, lulutang ka. Ang susi ay tiwala at pagpaparaya ng sarili.
Ganito rin ang prinsipyo sa buhay. Maraming dalahin ang buhay. Mabigat ang dinadala natin sa balikat. Pero kapag natuto tayong magsuko ng sarili sa Diyos, magtiwala sa kanya na karamay natin siya, at hayaan siyang magkontrol ng ating buhay, gagaan ang buhay at makakayanang umangat at maging nasa ibabaw ng dagat ng mga suliranin sa buhay. Ito rin ang kahulugan ng paglakad ni Hesus sa ibabaw ng tubig. Nasa ibabaw siya ng lahat ng tuligsa sa Diyos. Malaki ang tiwala niya sa kapangyarihan ng mabuti. Kasangga niya ang Ama kaya't wala siyang dapat alalahanin. Kayang niyang lumakad sa tubig dahil mas makapangyarihan siya sa anumang masama, mahirap o mabigat sa buhay.
Gusto mo bang nasa ibabaw ng lahat ng alalahanin sa buhay? Magtitiwala ka ba sa Diyos na kaya ka niyang iangat? Susugal ka ba na isuko ang sarili sa kanya?
MANALANGIN:
Panginoon, mabigat ang buhay kapag hindi kami marunong magtiwala sa iyo. Ang hirap umangat kapag sa sarili lang kami nagtitiwala at hindi sa iyo. Turuan mo kaming isuko ang sarili sa iyo at ipagkatiwala ang buhay namin sa iyong mapagmahal na pag-aaruga. Turuan mo kaming lumakad sa ibabaw ng dagat ng mga suliranin, hirap at pagsubok ng mundo.
by Fr. Rey Anthony Yatco on Wednesday, January 5, 2011 at 7:50am
MARCOS 6: 45-52
Lumakad si Jesus sa Ibabaw ng Tubig
45 Agad pinasakay ni Jesus sa bangka ang kanyang mga alagad. Sila ay pinauna niya sa Bethsaida, sa kabilang ibayo ng lawa, habang pinapauwi naman niya ang mga tao. 46 Matapos magpaalam, umakyat siya sa bundok upang manalangin.
47 Nang sumapit ang gabi, nasa laot na ang bangka, habang si Jesus naman ay nag-iisa sa pampang. 48 Nakita niyang nahihirapan sa pagsagwan ang kanyang mga alagad dahil pasalungat sila sa ihip ng hangin. Nang madaling-araw na, sumunod sa kanila si Jesus na naglalakad sa ibabaw ng tubig. Nang malalampasan na niya ang mga alagad, 49 nakita ng mga ito na siya ay lumalakad sa ibabaw ng tubig. Akala nila siya ay isang multo kaya sila ay nagsisigaw. 50 Takot na takot silang lahat, ngunit agad na sinabi ni Jesus sa kanila, "Huwag kayong matakot. Ako ito! Lakasan ninyo ang inyong loob!" 51 Sumakay siya sa bangka at pumayapa ang hangin. Sila'y lubhang namangha 52 sapagkat hindi pa nila nauunawaan ang tunay na kahulugan ng nangyari sa tinapay; hindi pa ito abot ng kanilang isip.
MAGNILAY:
Marunong ka bang mag-floating sa dagat? Kung hindi, malaking kawalan ito. Napakasarap ng magpalutang-lutang sa tubig. Ang sarap lang maging malayang dalhin ng tubig. Napakagaan ng pakiramdam. Ang laking pahinga at ginhawa. Sa totoo lang, napakasarap ding magdasal lalo't tahimik at ika'y nag-iisa. Parang ikaw ay nasa maingat na kamay ng Panginoon.
Pero mahirap matutong magpalutang-lutang. Kailangan mong sumugal. Kailangan mong isuko ang sarili mo at humiga. Kailangan magtiwala ka na lulutang ka. Habang mas malakas ang kontrol mo sa katawan, mas lalo kang lulubog. Pero kapag nakuha mong iparaya ang sarili, hayaan ang tubig ang mag-angat sa iyo at babawasan mo ang kontrol mo sa sarili, lulutang ka. Ang susi ay tiwala at pagpaparaya ng sarili.
Ganito rin ang prinsipyo sa buhay. Maraming dalahin ang buhay. Mabigat ang dinadala natin sa balikat. Pero kapag natuto tayong magsuko ng sarili sa Diyos, magtiwala sa kanya na karamay natin siya, at hayaan siyang magkontrol ng ating buhay, gagaan ang buhay at makakayanang umangat at maging nasa ibabaw ng dagat ng mga suliranin sa buhay. Ito rin ang kahulugan ng paglakad ni Hesus sa ibabaw ng tubig. Nasa ibabaw siya ng lahat ng tuligsa sa Diyos. Malaki ang tiwala niya sa kapangyarihan ng mabuti. Kasangga niya ang Ama kaya't wala siyang dapat alalahanin. Kayang niyang lumakad sa tubig dahil mas makapangyarihan siya sa anumang masama, mahirap o mabigat sa buhay.
Gusto mo bang nasa ibabaw ng lahat ng alalahanin sa buhay? Magtitiwala ka ba sa Diyos na kaya ka niyang iangat? Susugal ka ba na isuko ang sarili sa kanya?
MANALANGIN:
Panginoon, mabigat ang buhay kapag hindi kami marunong magtiwala sa iyo. Ang hirap umangat kapag sa sarili lang kami nagtitiwala at hindi sa iyo. Turuan mo kaming isuko ang sarili sa iyo at ipagkatiwala ang buhay namin sa iyong mapagmahal na pag-aaruga. Turuan mo kaming lumakad sa ibabaw ng dagat ng mga suliranin, hirap at pagsubok ng mundo.
Monday, January 3, 2011
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-04-11)
MARCOS 6: 34-44
34 Pagbaba ni Jesus sa bangka, nakita niya ang napakaraming tao. Nahabag siya sa kanila sapagkat para silang mga tupang walang pastol, kaya't sila'y tinuruan niya ng maraming bagay. 35 Nang dapit-hapon na, lumapit sa kanya ang mga alagad at sinabi, "Ilang ang pook na ito at malapit nang lumubog ang araw. 36 Paalisin na po ninyo ang mga tao upang makapunta sila sa mga karatig-nayon at bayan upang makabili ng pagkain."
37 Ngunit sinabi sa kanila ni Jesus, "Bigyan ninyo sila ng makakain."
Sumagot ang mga alagad, "Nais po ba ninyong bumili kami ng pagkain sa halagang dalawandaang salaping pilak?"
38 "Ilan ang dala ninyong tinapay? Tingnan nga ninyo," utos niya.
Pagkatapos tingnan ay kanilang sinabi, "Lima po, at dalawang isda."
39 Iniutos ni Jesus sa mga alagad na pangkat-pangkat na paupuin ang mga tao sa damuhan. 40 Kaya't naupo ang mga tao nang tig-iisang daan at tiglilimampu bawat grupo. 41 Kinuha ni Jesus ang limang tinapay at dalawang isda; tumingala siya sa langit at nagpasalamat sa Diyos. Hinati-hati niya ang mga tinapay at ibinigay sa kanyang mga alagad upang ipamahagi sa mga tao. Hinati-hati rin niya ang dalawang isda at ipinamahagi rin nila. 42 Ang lahat ay nakakain at nabusog, 43 at nang tipunin ng mga alagad ang lumabis na tinapay at isda, nakapuno pa sila ng labindalawang kaing. 44 May limanlibong lalaki ang kumain ng tinapay.
MAGNILAY:
Mahirap maipapahayag ang salita ng Diyos sa mga tiyang walang laman.
Sa unang dinig, para bang sobra naman. Para namang mas mahalaga pa ang makalupang benepisyo kaysa benepisyo ng kaluluwa. Pero hindi siguro yun ang kahulugan ng mga salitang iyon. Ang kahulugan nito ay hindi tayo makapagpapahayag ng mga bagay na makalangit ng hindi natin ito inuugnay sa mga bagay na makalupa. Hindi natin puwedeng pag-usapan ang mga salita ng Diyos sa ibabaw ng ulap. Dapat natin itong ipahayag na nakatungtong sa lupa. Hindi natin puwedeng hindi pansinin ang mga konkjretong isyu sa buhay natin ngayon tulad ng isyu ng kagutuman. Hindi biro ang isyung ito. Ito ang pangunahing alalahanin ng marami nating mga kapatid. Ang tunay na pagpapahayag ng salita ng Diyos ay paghipo sa tunay na kalagayan ng mga pinagpapahayagan natin. At ang tunay na mangangaral ay nakakadama at nakikiisa sa dusa at hirap ng mga tao. Layunin ng pagpapahayag ng salita ng Diyos na ipadama sa lahat na ang Diyos ay nakikiramay at nagdudurusa rin sa pagdurusa ng marami. At tayo ang instrumento ng Diyos para mangyari iyon.
Kung plano nating magpahayag ng salita ng Diyos pero wala tayong intensyong magbahagi ng kung ano meron tayo sa mga gutom at nangangailangan, limutin na natin ang planong ito. Hindi naman sinasabi ng Diyos na siguraduhin natin resolbahin ang lahat ng problema sa mundong ito. Alam natin na nangangailangan din tayo. Gipit din tayo. Hirap din tayo. Pero hindi iyon hadlang para hindi ka magbahagi. Pinakaepektibong pagpapatotoo sa salita ng Diyos ang kongkretong pagtulong sa kanilang mga lehitimong pangangailangan.
Ikaw, gaano ba ang naiiaambag mo mula sa iyong mga pagpapala para pagaanin ang pagdurusa ng iyong kapwa? Ano ang iyong ginagawa para maibsan ang kanilang dalahin sa buhay? Puro ka lang ba salita ng salita tungkol sa Diyos pero wala namang kawanggawa na patunay ng iyong pinapahayag na pag-ibig?
Nagpakain si Hesus kahit konti lang ang meron sila. Eh, ikaw?
MANALANGIN:
Panginoon, turuan mo akong damhin ang hinaing ng iba bago ko sila pagpahayagan ng iyong salita. Ang gutom nila ay maging gutom ko; ang uhaw nila ay maging uhaw ko. Gawin mo akong iyong kinatawan sa gitna nila upang ipadama na may Diyos na nakikiramay sa kanilang kagutuman sa katawan at kaluluwa.
34 Pagbaba ni Jesus sa bangka, nakita niya ang napakaraming tao. Nahabag siya sa kanila sapagkat para silang mga tupang walang pastol, kaya't sila'y tinuruan niya ng maraming bagay. 35 Nang dapit-hapon na, lumapit sa kanya ang mga alagad at sinabi, "Ilang ang pook na ito at malapit nang lumubog ang araw. 36 Paalisin na po ninyo ang mga tao upang makapunta sila sa mga karatig-nayon at bayan upang makabili ng pagkain."
37 Ngunit sinabi sa kanila ni Jesus, "Bigyan ninyo sila ng makakain."
Sumagot ang mga alagad, "Nais po ba ninyong bumili kami ng pagkain sa halagang dalawandaang salaping pilak?"
38 "Ilan ang dala ninyong tinapay? Tingnan nga ninyo," utos niya.
Pagkatapos tingnan ay kanilang sinabi, "Lima po, at dalawang isda."
39 Iniutos ni Jesus sa mga alagad na pangkat-pangkat na paupuin ang mga tao sa damuhan. 40 Kaya't naupo ang mga tao nang tig-iisang daan at tiglilimampu bawat grupo. 41 Kinuha ni Jesus ang limang tinapay at dalawang isda; tumingala siya sa langit at nagpasalamat sa Diyos. Hinati-hati niya ang mga tinapay at ibinigay sa kanyang mga alagad upang ipamahagi sa mga tao. Hinati-hati rin niya ang dalawang isda at ipinamahagi rin nila. 42 Ang lahat ay nakakain at nabusog, 43 at nang tipunin ng mga alagad ang lumabis na tinapay at isda, nakapuno pa sila ng labindalawang kaing. 44 May limanlibong lalaki ang kumain ng tinapay.
MAGNILAY:
Mahirap maipapahayag ang salita ng Diyos sa mga tiyang walang laman.
Sa unang dinig, para bang sobra naman. Para namang mas mahalaga pa ang makalupang benepisyo kaysa benepisyo ng kaluluwa. Pero hindi siguro yun ang kahulugan ng mga salitang iyon. Ang kahulugan nito ay hindi tayo makapagpapahayag ng mga bagay na makalangit ng hindi natin ito inuugnay sa mga bagay na makalupa. Hindi natin puwedeng pag-usapan ang mga salita ng Diyos sa ibabaw ng ulap. Dapat natin itong ipahayag na nakatungtong sa lupa. Hindi natin puwedeng hindi pansinin ang mga konkjretong isyu sa buhay natin ngayon tulad ng isyu ng kagutuman. Hindi biro ang isyung ito. Ito ang pangunahing alalahanin ng marami nating mga kapatid. Ang tunay na pagpapahayag ng salita ng Diyos ay paghipo sa tunay na kalagayan ng mga pinagpapahayagan natin. At ang tunay na mangangaral ay nakakadama at nakikiisa sa dusa at hirap ng mga tao. Layunin ng pagpapahayag ng salita ng Diyos na ipadama sa lahat na ang Diyos ay nakikiramay at nagdudurusa rin sa pagdurusa ng marami. At tayo ang instrumento ng Diyos para mangyari iyon.
Kung plano nating magpahayag ng salita ng Diyos pero wala tayong intensyong magbahagi ng kung ano meron tayo sa mga gutom at nangangailangan, limutin na natin ang planong ito. Hindi naman sinasabi ng Diyos na siguraduhin natin resolbahin ang lahat ng problema sa mundong ito. Alam natin na nangangailangan din tayo. Gipit din tayo. Hirap din tayo. Pero hindi iyon hadlang para hindi ka magbahagi. Pinakaepektibong pagpapatotoo sa salita ng Diyos ang kongkretong pagtulong sa kanilang mga lehitimong pangangailangan.
Ikaw, gaano ba ang naiiaambag mo mula sa iyong mga pagpapala para pagaanin ang pagdurusa ng iyong kapwa? Ano ang iyong ginagawa para maibsan ang kanilang dalahin sa buhay? Puro ka lang ba salita ng salita tungkol sa Diyos pero wala namang kawanggawa na patunay ng iyong pinapahayag na pag-ibig?
Nagpakain si Hesus kahit konti lang ang meron sila. Eh, ikaw?
MANALANGIN:
Panginoon, turuan mo akong damhin ang hinaing ng iba bago ko sila pagpahayagan ng iyong salita. Ang gutom nila ay maging gutom ko; ang uhaw nila ay maging uhaw ko. Gawin mo akong iyong kinatawan sa gitna nila upang ipadama na may Diyos na nakikiramay sa kanilang kagutuman sa katawan at kaluluwa.
Sunday, January 2, 2011
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-03-11)
MATEO 4:12-17, 23-25
Ang Simula ng Paglilingkod ni Jesus sa Galilea
12 Nang mabalitaan ni Jesus na ibinilanggo si Juan, bumalik siya sa Galilea. 13 Ngunit hindi na siya sa Nazaret nanirahan, kundi sa bayan ng Capernaum na nasa baybayin ng Lawa ng Galilea na sakop ng Zebulun at Neftali. 14 Sa gayon, natupad ang sinabi ni Propeta Isaias,
15 "Lupain ng Zebulun at lupain ng Neftali,
daanang papunta sa lawa, sa ibayo ng Jordan,
sa Galilea ng mga Hentil!
16 Ang mga taong nasa kadiliman
ay nakakita ng maningning na ilaw!
Sa mga nakatira sa lilim ng kamatayan
ay sumikat ang liwanag."
17 Magmula noon ay nangaral na si Jesus. Itinuturo niyang, "Magsisi na kayo at talikuran ang inyong mga kasalanan sapagkat malapit nang dumating ang kaharian ng langit."
Pangangaral at Pagpapagaling ni Jesus
23 Nilibot ni Jesus ang buong Galilea. Nagtuturo siya sa mga sinagoga at ipinapangaral ang Magandang Balita tungkol sa paghahari ng Diyos. Pinapagaling din niya ang lahat ng mga taong may sakit at karamdaman. 24 Ang balita tungkol sa kanya ay kumalat sa buong Siria kaya't dinadala sa kanya ang lahat ng maysakit at mga nahihirapan dahil sa iba't ibang karamdaman, mga sinasapian ng mga demonyo, mga may epilepsya at mga paralitiko. Silang lahat ay kanyang pinagaling. 25 Dahil dito, sinusundan siya ng napakaraming tao buhat sa Galilea, sa Decapolis, Jerusalem, Judea, at maging sa ibayo ng Jordan.
MAGNILAY:
Pagkatapos ng mahaba at nakakapagod pero masaya na selebrasyon ng kapaskuhan, ano na? Ano na ang kasunod? Balik sa normal na buhay saktong katulad ng dati? Sana hindi naman. Sana may maganda at mahalagang nangyari matapos ang selebrasyong ito. Sana ang alaala ng kapaskuhan ay hindi lang malimita sa naging pagod natin, gastos, puyat at kung anu-ano pang eksternal na aspeto. Sana may nabago o nadagdag o napagtibay sa ating disposisyon at pananaw, ugali at asal, pananalita at gawa. Sana naging pasulong ang direksyon natin sa paglago hindi paatras o walang paggalaw.
Nagsimula na si Hesus sa kanyang ministri o buhay-paglilingkod. Sa huilig yugto ng kapaskuhan, nakatuon na tayo kay Hesus na malaki na at nagsasagawa na ng kanyang misyon bilang Mesiyas. Ang mga pahiwatig noong siya'y sanggol at bata ay natutupad na ngayon lalo na tungkol sa kanyang misyon. Simula na ng bagong direksyon sa kanyang buhay.
Tayo rin nawa ay tumahak sa landas ng paglilingkod. Ang mensahe ng Pasko na pinagnilayan natin at ipinagdiwang ay masalin sa mga konkretong aksyon ng pagmamalasakit at paglilingkod anuman ang gawain mo sa kasalukuyan. May madadag nawa sa kung ano na yung dati mong ginagawang mabuti at iyon ay yung dagdag na dedikasyon. May mabago nawa sa dati mong ginagawa at iyon ay bagihin na ang mga maling ginagawa na alam mo ng mali noong una pa. May mapagtibay nawa sa dati mo ng ginagawa at iyon ay palalimin ang paglilingkod na isinasakatuparan mo na matagal na.
Si Hesus ay nagsilbing liwanag na Capewrnaum na noo'y matagal ng nasa kadiliman ng kasalanan at kamangmangan. Ang mga pagbabago natin sa sarili ay magsilbi ring ilaw at liwanag sa mga taong nakakasalamuha natin na nauuhaw sa pagpapanibago ng kanilang buhay.
MANALANGIN:
Panginoon, ngayong patapos na ang Pasko ang mga pagdiriwang lang ang matapos pero ang pagsasabuhay ng mensahe nito ay magpatuloy hanggang buong taon at lagpas pa.
Ang Simula ng Paglilingkod ni Jesus sa Galilea
12 Nang mabalitaan ni Jesus na ibinilanggo si Juan, bumalik siya sa Galilea. 13 Ngunit hindi na siya sa Nazaret nanirahan, kundi sa bayan ng Capernaum na nasa baybayin ng Lawa ng Galilea na sakop ng Zebulun at Neftali. 14 Sa gayon, natupad ang sinabi ni Propeta Isaias,
15 "Lupain ng Zebulun at lupain ng Neftali,
daanang papunta sa lawa, sa ibayo ng Jordan,
sa Galilea ng mga Hentil!
16 Ang mga taong nasa kadiliman
ay nakakita ng maningning na ilaw!
Sa mga nakatira sa lilim ng kamatayan
ay sumikat ang liwanag."
17 Magmula noon ay nangaral na si Jesus. Itinuturo niyang, "Magsisi na kayo at talikuran ang inyong mga kasalanan sapagkat malapit nang dumating ang kaharian ng langit."
Pangangaral at Pagpapagaling ni Jesus
23 Nilibot ni Jesus ang buong Galilea. Nagtuturo siya sa mga sinagoga at ipinapangaral ang Magandang Balita tungkol sa paghahari ng Diyos. Pinapagaling din niya ang lahat ng mga taong may sakit at karamdaman. 24 Ang balita tungkol sa kanya ay kumalat sa buong Siria kaya't dinadala sa kanya ang lahat ng maysakit at mga nahihirapan dahil sa iba't ibang karamdaman, mga sinasapian ng mga demonyo, mga may epilepsya at mga paralitiko. Silang lahat ay kanyang pinagaling. 25 Dahil dito, sinusundan siya ng napakaraming tao buhat sa Galilea, sa Decapolis, Jerusalem, Judea, at maging sa ibayo ng Jordan.
MAGNILAY:
Pagkatapos ng mahaba at nakakapagod pero masaya na selebrasyon ng kapaskuhan, ano na? Ano na ang kasunod? Balik sa normal na buhay saktong katulad ng dati? Sana hindi naman. Sana may maganda at mahalagang nangyari matapos ang selebrasyong ito. Sana ang alaala ng kapaskuhan ay hindi lang malimita sa naging pagod natin, gastos, puyat at kung anu-ano pang eksternal na aspeto. Sana may nabago o nadagdag o napagtibay sa ating disposisyon at pananaw, ugali at asal, pananalita at gawa. Sana naging pasulong ang direksyon natin sa paglago hindi paatras o walang paggalaw.
Nagsimula na si Hesus sa kanyang ministri o buhay-paglilingkod. Sa huilig yugto ng kapaskuhan, nakatuon na tayo kay Hesus na malaki na at nagsasagawa na ng kanyang misyon bilang Mesiyas. Ang mga pahiwatig noong siya'y sanggol at bata ay natutupad na ngayon lalo na tungkol sa kanyang misyon. Simula na ng bagong direksyon sa kanyang buhay.
Tayo rin nawa ay tumahak sa landas ng paglilingkod. Ang mensahe ng Pasko na pinagnilayan natin at ipinagdiwang ay masalin sa mga konkretong aksyon ng pagmamalasakit at paglilingkod anuman ang gawain mo sa kasalukuyan. May madadag nawa sa kung ano na yung dati mong ginagawang mabuti at iyon ay yung dagdag na dedikasyon. May mabago nawa sa dati mong ginagawa at iyon ay bagihin na ang mga maling ginagawa na alam mo ng mali noong una pa. May mapagtibay nawa sa dati mo ng ginagawa at iyon ay palalimin ang paglilingkod na isinasakatuparan mo na matagal na.
Si Hesus ay nagsilbing liwanag na Capewrnaum na noo'y matagal ng nasa kadiliman ng kasalanan at kamangmangan. Ang mga pagbabago natin sa sarili ay magsilbi ring ilaw at liwanag sa mga taong nakakasalamuha natin na nauuhaw sa pagpapanibago ng kanilang buhay.
MANALANGIN:
Panginoon, ngayong patapos na ang Pasko ang mga pagdiriwang lang ang matapos pero ang pagsasabuhay ng mensahe nito ay magpatuloy hanggang buong taon at lagpas pa.
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (01-02-11)
MATEO 2: 1-12
Ang Pagdalaw kay Jesus
1 Panahon ng paghahari ni Herodes a sa Judea nang ipanganak si Jesus sa Bethlehem. Nang siya'y isilang, may mga matatalinong taong b mula pa sa silangan ang dumating sa Jerusalem. 2 Nagtanungtanong sila, "Nasaan ang ipinanganak na hari ng mga Judio? Nakita namin sa silangan ang kanyang bituin, kaya't naparito kami upang siya'y sambahin."
3 Nang mabalitaan ito ni Haring Herodes, siya'y naligalig, gayundin ang buong Jerusalem. 4 Kaya't tinipon niya ang lahat ng mga punong pari at mga tagapagturo ng Kautusan at sila'y tinanong, "Saan ba isisilang ang Cristo?" 5 Tumugon sila, "Sa Bethlehem po, sapagkat ganito po ang isinulat ng propeta:
6 'At Ikaw, Bethlehem, sa lupain ng Juda,
ay hindi pinakahamak sa mga pangunahing bayan ng Juda.
Sapagkat sa iyo magmumula ang isang pinuno
na mamamahala sa aking bayang Israel.'"
7 Nang mabatid ito, palihim na ipinatawag ni Herodes ang mga matatalinong tao at inusisa kung kailan lumitaw ang bituin. 8 Pagkatapos, sila ay pinapunta niya sa Bethlehem na ganito ang bilin, "Hanapin ninyong mabuti ang sanggol. Kapag natagpuan ninyo siya, ipagbigay-alam agad ninyo sa akin upang ako man ay pumunta roon at sumamba rin sa kanya." 9-10 Pagkarinig sa bilin ng hari, sila'y nagpatuloy na sa paghahanap; sila'y pinangunahan ng bituing nakita nila mula sa silangan. Ganoon na lamang ang kanilang kagalakan nang makita nilang tumigil ang bituin sa tapat ng kinaroroonan ng bata. 11 Pagpasok sa bahay, nakita nila ang bata sa piling ni Maria na kanyang ina. Nagpatirapa sila at sinamba ang bata. Inihandog din nila sa kanya ang mga dala nilang ginto, insenso at mira.
12 Nang sila'y papauwi na, nakatanggap sila ng babala sa pamamagitan ng panaginip na huwag nang bumalik kay Herodes, kaya't nag-iba na sila ng daan pauwi.
MAGNILAY:
Kilala ka ba talaga ng mga taong bahagi ng mundong iyong ginagalawan? Gaano kalalim ang pagkakakilalang iyon? Tama ba ang kanilang pagkakakilala sa iyo? Paano ka nila nakilala at nakikilala pa? May inisyatibo ka ba para kusang ibukas ang iyong sarili at makilala ng iba?
Walang tatamis sa karanasan na nakikilala ka ng iba. Mas matamis ito kapag inisyatibo mo ang ipakilala kung sino ka. Nakapagbibigay ng kompiyansa sa sarili ang malaman na may nakakakilala sa iyo sa malalim na paraan. Nakaktulong din ito para makilala mo kung sino ka at ang iyong misyon sa mundong ito. Pundasyon din ng tunay na pagmamahal ang tunay na pagkakilala sa sarili. Mas matamis at mas totoo ang pag-ibig kung ito ay base sa tunay na pagkakilala sa isa't-isa. Mas tunay ang pag-ibig kapag minamahal ka sa tunay na ikaw.
Ang pangunahing katangian ng Diyos ay Diyos na nagpakilala at nagpapakilala pa. Ang mismong paglikha ng Diyos sa sanlibutan ay hakbang upang ipakilala niya ang kanyang sarili. Sa simula pa ang Diyos ay nagpapahiwatig ng kanyang sarili sa maraming paraan. Hindi man natin siya nakikita pero alam natin na nandiyan siya. Isang misteryong presensiya ang maitatawag natin sa karanasan natin sa Diyos. Alam nating nagpapahiwatig siya sa mga nangyayari sa buhay natin at sa kasaysayan ng mundo. May mga tao rin na instrumento para magsalita siya sa atin. Ang mga propeta noong una ay mga tagapagsalita niya sa harap ng mga tao. Ang pinakadakilang pagpapakilala ng Diyos ay noong ang Anak ng Diyos ay magkatawang-tao. Ang Diyos na hindi nakikita ay nakita sa katauhan ng Panginoong Hesukristo. Noong siya ay isilang at napakita sa mga pantas, ipinakilala niya ang kanyang sarili bilang Manunubos at Tagapaligtas ng buong mundo.
Ito ang ipinagdiriwang natin sa araw na ito. Ang popular na tawag sa kapistahang ito ay Kapistahan ng Tatlong Hari. Pero ang wastong tawag dito ay Kapistahan ng Epifania ng Panginoon. Ang salitang epifania ay nangangahulugang pagpapakita. Sa araw na ito, nagpakita o nagpahiwatig o nagpakilala ang Panginoon. At ano ang ipinakilala ng Panginoon? Na siya ang Tagapagligtas ng lahat ng bansa. Ito ang kinakatawan ng mga pantas. Hindi sila mga Hudyo. Sila'y mga banyaga mula sa Silangan. Pero sa kanila nagpakita ang isinilang na sanggol bilang kanilang Tagapagligtas. Sa araw na ito, mas nakilala natin ang sanggol kung sino siya at kung ano ang kanyang misyon.
Pagpapakilala. Ito rin sana ang maging pangunahing katangian natin. Likas sa atin ang makipag-kapwa at hindi natin maiiwasan ang magpakilala. Una, nawa makilala natin ang ating sarili. makita natin ang mabuting ipinunla ng Diyos sa atin. Bawa't-isa sa atin ang may kabutihan at kakayahan na ipinagkaloob ng Diyos upang may maiambag tayo sa mundo. Ikalawa, matuto nawa tayong ipakilala ang mabuti sa atin sa ibang tao. Kusa nawa nating ibahagi ang magagandang katangian meron tayo. Maging totoo nawa tayo at tapat sa pagpapakilala natin ng ating sarili. Huwag sana itong mahaluan ng pagkukunwari, pagmamagaling at pagyayabang. Sa pagpapakilala natin ng ating sarili lalo na nga mabuti na meron tayo, nagsisilbi tayong ilaw at pag-asa sa mundo. Sa ganito ring paraan nakikita ang Diyos na nasa atin. Ilawan natin ang mundo sa pamamagitan ng pagpapakita ng kabutihan na taglay nating lahat.
MANALANGIN:
Panginoon, ginabagayan ng tala ang mga pantas hangga't matagpuan ka nila. Gawin mo kaming mga tala para sa lahat ng mga tao upang sa pamamagitan ng aming pamumuhay matagpuan ng marami ang iyong pag-ibig at kagandahan-loob. Lahat nawa ay maakay tungo sa pagkakilala sa iyo at sa iyong gawaing pagliligtas.
Ang Pagdalaw kay Jesus
1 Panahon ng paghahari ni Herodes a sa Judea nang ipanganak si Jesus sa Bethlehem. Nang siya'y isilang, may mga matatalinong taong b mula pa sa silangan ang dumating sa Jerusalem. 2 Nagtanungtanong sila, "Nasaan ang ipinanganak na hari ng mga Judio? Nakita namin sa silangan ang kanyang bituin, kaya't naparito kami upang siya'y sambahin."
3 Nang mabalitaan ito ni Haring Herodes, siya'y naligalig, gayundin ang buong Jerusalem. 4 Kaya't tinipon niya ang lahat ng mga punong pari at mga tagapagturo ng Kautusan at sila'y tinanong, "Saan ba isisilang ang Cristo?" 5 Tumugon sila, "Sa Bethlehem po, sapagkat ganito po ang isinulat ng propeta:
6 'At Ikaw, Bethlehem, sa lupain ng Juda,
ay hindi pinakahamak sa mga pangunahing bayan ng Juda.
Sapagkat sa iyo magmumula ang isang pinuno
na mamamahala sa aking bayang Israel.'"
7 Nang mabatid ito, palihim na ipinatawag ni Herodes ang mga matatalinong tao at inusisa kung kailan lumitaw ang bituin. 8 Pagkatapos, sila ay pinapunta niya sa Bethlehem na ganito ang bilin, "Hanapin ninyong mabuti ang sanggol. Kapag natagpuan ninyo siya, ipagbigay-alam agad ninyo sa akin upang ako man ay pumunta roon at sumamba rin sa kanya." 9-10 Pagkarinig sa bilin ng hari, sila'y nagpatuloy na sa paghahanap; sila'y pinangunahan ng bituing nakita nila mula sa silangan. Ganoon na lamang ang kanilang kagalakan nang makita nilang tumigil ang bituin sa tapat ng kinaroroonan ng bata. 11 Pagpasok sa bahay, nakita nila ang bata sa piling ni Maria na kanyang ina. Nagpatirapa sila at sinamba ang bata. Inihandog din nila sa kanya ang mga dala nilang ginto, insenso at mira.
12 Nang sila'y papauwi na, nakatanggap sila ng babala sa pamamagitan ng panaginip na huwag nang bumalik kay Herodes, kaya't nag-iba na sila ng daan pauwi.
MAGNILAY:
Kilala ka ba talaga ng mga taong bahagi ng mundong iyong ginagalawan? Gaano kalalim ang pagkakakilalang iyon? Tama ba ang kanilang pagkakakilala sa iyo? Paano ka nila nakilala at nakikilala pa? May inisyatibo ka ba para kusang ibukas ang iyong sarili at makilala ng iba?
Walang tatamis sa karanasan na nakikilala ka ng iba. Mas matamis ito kapag inisyatibo mo ang ipakilala kung sino ka. Nakapagbibigay ng kompiyansa sa sarili ang malaman na may nakakakilala sa iyo sa malalim na paraan. Nakaktulong din ito para makilala mo kung sino ka at ang iyong misyon sa mundong ito. Pundasyon din ng tunay na pagmamahal ang tunay na pagkakilala sa sarili. Mas matamis at mas totoo ang pag-ibig kung ito ay base sa tunay na pagkakilala sa isa't-isa. Mas tunay ang pag-ibig kapag minamahal ka sa tunay na ikaw.
Ang pangunahing katangian ng Diyos ay Diyos na nagpakilala at nagpapakilala pa. Ang mismong paglikha ng Diyos sa sanlibutan ay hakbang upang ipakilala niya ang kanyang sarili. Sa simula pa ang Diyos ay nagpapahiwatig ng kanyang sarili sa maraming paraan. Hindi man natin siya nakikita pero alam natin na nandiyan siya. Isang misteryong presensiya ang maitatawag natin sa karanasan natin sa Diyos. Alam nating nagpapahiwatig siya sa mga nangyayari sa buhay natin at sa kasaysayan ng mundo. May mga tao rin na instrumento para magsalita siya sa atin. Ang mga propeta noong una ay mga tagapagsalita niya sa harap ng mga tao. Ang pinakadakilang pagpapakilala ng Diyos ay noong ang Anak ng Diyos ay magkatawang-tao. Ang Diyos na hindi nakikita ay nakita sa katauhan ng Panginoong Hesukristo. Noong siya ay isilang at napakita sa mga pantas, ipinakilala niya ang kanyang sarili bilang Manunubos at Tagapaligtas ng buong mundo.
Ito ang ipinagdiriwang natin sa araw na ito. Ang popular na tawag sa kapistahang ito ay Kapistahan ng Tatlong Hari. Pero ang wastong tawag dito ay Kapistahan ng Epifania ng Panginoon. Ang salitang epifania ay nangangahulugang pagpapakita. Sa araw na ito, nagpakita o nagpahiwatig o nagpakilala ang Panginoon. At ano ang ipinakilala ng Panginoon? Na siya ang Tagapagligtas ng lahat ng bansa. Ito ang kinakatawan ng mga pantas. Hindi sila mga Hudyo. Sila'y mga banyaga mula sa Silangan. Pero sa kanila nagpakita ang isinilang na sanggol bilang kanilang Tagapagligtas. Sa araw na ito, mas nakilala natin ang sanggol kung sino siya at kung ano ang kanyang misyon.
Pagpapakilala. Ito rin sana ang maging pangunahing katangian natin. Likas sa atin ang makipag-kapwa at hindi natin maiiwasan ang magpakilala. Una, nawa makilala natin ang ating sarili. makita natin ang mabuting ipinunla ng Diyos sa atin. Bawa't-isa sa atin ang may kabutihan at kakayahan na ipinagkaloob ng Diyos upang may maiambag tayo sa mundo. Ikalawa, matuto nawa tayong ipakilala ang mabuti sa atin sa ibang tao. Kusa nawa nating ibahagi ang magagandang katangian meron tayo. Maging totoo nawa tayo at tapat sa pagpapakilala natin ng ating sarili. Huwag sana itong mahaluan ng pagkukunwari, pagmamagaling at pagyayabang. Sa pagpapakilala natin ng ating sarili lalo na nga mabuti na meron tayo, nagsisilbi tayong ilaw at pag-asa sa mundo. Sa ganito ring paraan nakikita ang Diyos na nasa atin. Ilawan natin ang mundo sa pamamagitan ng pagpapakita ng kabutihan na taglay nating lahat.
MANALANGIN:
Panginoon, ginabagayan ng tala ang mga pantas hangga't matagpuan ka nila. Gawin mo kaming mga tala para sa lahat ng mga tao upang sa pamamagitan ng aming pamumuhay matagpuan ng marami ang iyong pag-ibig at kagandahan-loob. Lahat nawa ay maakay tungo sa pagkakilala sa iyo at sa iyong gawaing pagliligtas.
Subscribe to:
Posts (Atom)