LUKAS 10:25-37
Ang Mabuting Samaritano
25 Isang dalubhasa sa kautusang Judio ang lumapit kay Jesus upang siya'y subukin. "Guro, ano ang dapat kong gawin upang magkaroon ako ng buhay na walang hanggan?" tanong niya.
26 Sumagot si Jesus, "Ano ba ang nakasulat sa Kautusan? Ano ba ang nababasa mo roon?"
27 Sumagot ang lalaki, "'Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso, buong kaluluwa, buong lakas, at buong pag-iisip;' at 'Ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng pag-ibig mo sa iyong sarili.'"
28 Sabi ni Jesus, "Tama ang sagot mo. Gawin mo iyan at magkakamit ka ng buhay na walang hanggan."
29 Upang huwag siyang lumabas na kahiya-hiya, nagtanong pa ang lalaki, "Sino naman ang aking kapwa?"
30 Sumagot si Jesus, "May isang taong naglalakbay mula sa Jerusalem papuntang Jerico. Hinarang siya ng mga tulisan, kinuha pati ang damit sa kanyang katawan, binugbog, at iniwang halos patay na. 31 Nagkataong dumaan doon ang isang paring Judio. Nang makita ang taong nakahandusay, lumihis siya at nagpatuloy sa kanyang paglakad. 32 Dumaan din ang isang Levita, ngunit nang makita niya ang taong binugbog, lumihis din ito at nagpatuloy sa kanyang paglakad. 33 Ngunit may isang Samaritanong naglalakbay na napadaan doon. Nakita niya ang biktima at siya'y naawa. 34 Nilapitan niya ito, binuhusan ng langis at alak ang mga sugat at binendahan. Pagkatapos, ang lalaki ay isinakay ng Samaritano sa kanyang asno at dinala ito sa bahay-panuluyan upang maalagaan doon. 35 Kinabukasan, binigyan niya ng dalawang salaping pilak ang may-ari ng bahay-panuluyan, at sinabi, 'Heto, alagaan mo siya, at kung higit pa riyan ang iyong magagastos, babayaran ko sa aking pagbalik.'"
36 At nagtanong si Jesus, "Sa palagay mo, sino kaya sa tatlo ang naging tunay na kapwa ng taong hinarang ng mga tulisan?"
37 "Ang taong tumulong sa kanya," tugon ng abogado. Kaya't sinabi sa kanya ni Jesus, "Sige ganoon din ang iyong gawin."
MAGNILAY:
Minsan nasusukat ang iyong pagmamahal hindi sa kung paano ka magmahal ng isang kaibigan kundi kung paano ka magmahal ng kapitbahay. Yung kaibigan, napipili siyempre yan. Ang kaibigan umuusbong kapag may parehong interes o nagkakapalagayan ng loob o nagkokomplemento ng personalidad. Dahil dito may mutual na atraksyon na nagiging madali para mahalin ang isa't-isa.
Pero ang kapitbahay hindi! Masuwerte ka kung mabait ang iyong kapitbahay. Masuwerte ka kung hindi sakit ng ulo ang kapitbahay. Sabi nga, mas mabuting magkaroon ng mabuting kapitbahay kaysa malayong kaibigan. Hindi mo pinipili ang iyong kapitbahay. Kung sino ang dumating at kung sino ang nariyan. Kapitbahay mo yan. Dapat mong pakisamahan. Dapat mong pakitunguhan. Dapat mong pakitaan ng pakikipag-kapwa-tao. Ang mas masaklap pa, permanente mo siyang kasama malibang lumipat ka o siya ng bahay. Araw-araw mo rin siyang nakikita. Magkapitbahay kayo araw at gabi, pitong araw sa sanglinggo. At kapag natutunan mo siyang mahalin at ituring na kapwa at kaibigan, isang malaking tagumpay.
Siguro kaya 'neighbor' ang ginamit na salita sa utos ni Hesus na magmahal. Hindi lang ito patungkol sa kapwa na pangkalahatan. Marahil, literal na kapitbahay ang ibig sabihin nito. Bakit nga hindi? Nasusukat nga ang laki ng ating pagmamahal sa kapitbahay.
Sa Talinhaga ng Mabuting Samaritano, ang kapwa ay hindi lamang yung kaibigan o kakampi o kalahi. Ang kapwa ay kahit sino na nangangailangan. Walang sinisino. Lahat dapat ituring bilang kapwa. Walang pinipili. Para talagang kapitbahay na hindi mo kontrol kung sino. Basta kapitbahay ay kapitbahay na dapat pagmalasakitan.
Mahalin natin ang ating kapwa lalo kung sino ang nangangailangan. Pero magsimula sa mga kapitbahay natin. Baka minamahal at tinutulungan mo ang iba pero kapitbahay mo hindi. Ni hindi mo pinapansin. Ni hindi mo binabati. Ni hindi mo kinakausap. A, kasi talagang masama ugali ng kapitbahay mo. Pag gumawa ka ng mabuti, ni hindi man lang magpasalamat kahit konti. Yung iba masarap tulungan kasi may pasalamat na, napapansin pa ng iba. May bonus na papuri. Pero sa kapitbahay mo, naku....! Pero, uulitin natin, ang tunay na pag-ibig sa kapwa nasusukat kung paano mo ito natutupad sa talagang kapoitbahay mo! Love your NEIGHBOR ... as yourself!
MANALANGIN:
Panginoon, tulungan mo akong magmahal ng kapwa kahit sino pa man sila basta't nangangailangan. Pero turuan mo akong magsimula sa aking kapitbahay. Nawa maging mabuting kapitbahay ako sa kaninuman magkalayo man ng bahay o yung mismong katabing bahay ko. Maramdaman nawa nila na may kapitbahay silang may malasakit na tulad mo.
Sunday, October 3, 2010
Monday, September 27, 2010
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (09-28-10)
LUKAS 9:51-56
Hindi Tinanggap si Jesus sa Isang Nayon sa Samaria
51 Nang nalalapit na ang panahong iaakyat si Jesus sa langit, ipinasya niyang pumunta sa Jerusalem. 52 Sinugo niya ang ilan upang mauna sa kanya. Pumunta sila sa isang nayon sa Samaria upang ipaghanda siya ng matutuluyan. 53 Ngunit ayaw siyang patuluyin ng mga Samaritano dahil sa siya'y papunta sa Jerusalem. 54 Nang malaman ito nina Santiago at Juan, sinabi nila, "Panginoon, payag po ba kayong paulanan namin sila ng apoy upang sila'y matupok?" b
55 Ngunit bumaling si Jesus sa kanila at sila'y pinagsabihan. c 56 At nagpunta sila sa ibang nayon.
MAGNILAY:
Minsan kung di man madalas ay mainitin ang ulo natin. May konting atraso lang ang nagawa sa atin gusto na natin agad resbakan. Nanggagalaiti na agad tayong makaganti. At hindi tayo titigil hangga't hindi napapagbigyan ang bugso ng ating damdamin. Pero madalas din ay pinagsisisihan natin kung bakit napakabilis nating magpadala sa bugso ng damdamin. Napatangay agad tayo sa damdaming magjhiganti. Madalas ang masamang epekto ay sobra laki kumpara sa naging atraso. Hindi proporsyon ang pinasalang dulot nito. Kung sana naging mahinahon lang tayo. Kung sana nag-isip-isip muna tayo. Kung sana nagpalipas muna tayo ng init ng ulo. Kung sana...kung sana... Ilang buhay na ba ang nanganib, napinsala at nasawi? Ilang pamilya ang naulila? Ilang komunidad ang nagsimulang matakot sa kanilang seguridad? Gaano pang kasiraan ang hihintayin natin?
Ganito rin ang damdamin ng mga apostol laban sa mga Samaritano. Matagal ng may hidwaan ang mga Hudyo at mga Samaritano. Malakas ang diskriminasyon ng mga Hudyo sa mga Samaritano dahil sila ang salinlahi ng mga Israelita noong una na nasakop ng mga banyaga at nakipag-asawa sa mga ito. Dahil dito, hindi na sila purong Israelita. Kaya, mababa ang tingin sa kanila ng mga Hudyo. Simula noon, may poot na namuo sa dalawang kampo. Nagpapasimula sila ng gulo laban sa kabila. Lalong lumala ang hidwaan nila sa paglipas ng panahon. Kaya noong panahon ni Hesus, gayon na lamang ang pagtanggi ng mga Samaritano na makiraan sa teritoryo nila sina Hesus. Maanghang na ang relasyon nila, nadagdagan pa ng ganitong sitwasyon. Kaya ang mga alagad gustong ipagunaw ang mga Samaritanong iyon. Sa galit, gusto nila itong puksain at burahin sa balat ng lupa. Pero, hindi sumakay si Hesus sa matagal na nilang hidwaan. Hindi ayon si Hesus sa batas na "mata sa mata, ngipin sa ngipin." Walang puwang ang paghihiganti sa puso niya. Hindi ito solusyon sa hidwaan nila. Mas lalo pang palalalain nito ang sitwasyon. Kaya naging mahinahon si Hesus sa kanila. Pinagalitan niya ang mga alagad sa pag-iisip ng makitid. Hindi solusyon ang isang masama para masresolba ang isa pang masama. Tanging mabuti ang solusyon sa masama. Ito ang prinsipyo ni Hesus. Pinakitaan ka ng masama, ang iganti mo ay mabuti.
Sana matuto tayong lahat na huwag padala sa damdamin gaano man ito katindi. Mangibabaw lagi ang rason upang huwag tayong makagawa ng masakit na magpapalala ng sugat na namamagitan sa atin. Kung "mata sa mata" ang paiiralin, mabubulag lahat tayo kinalaunan. Talas ng pag-iisip ang sana'y manaig para rason ang mangibabaw. Kailnaman, walang kinahinatnang mabuti ang paghihiganti. Bagkus, lalo pa itong nagpapalala sa alitang namamagitan sa mga magkatunggali.
MANALANGIN:
Panginoon, tulungan mo akong maging mahinahon sa gitna ng mga matitinding alitan at tunggalian. Huwag sana akong madala sa damdaming maghiganti. Tulungan mo akong mag-isip kahit na nasa kainitan ng emosyon. Huwag ko sanang palalain pa ang sitwasyon.
Hindi Tinanggap si Jesus sa Isang Nayon sa Samaria
51 Nang nalalapit na ang panahong iaakyat si Jesus sa langit, ipinasya niyang pumunta sa Jerusalem. 52 Sinugo niya ang ilan upang mauna sa kanya. Pumunta sila sa isang nayon sa Samaria upang ipaghanda siya ng matutuluyan. 53 Ngunit ayaw siyang patuluyin ng mga Samaritano dahil sa siya'y papunta sa Jerusalem. 54 Nang malaman ito nina Santiago at Juan, sinabi nila, "Panginoon, payag po ba kayong paulanan namin sila ng apoy upang sila'y matupok?" b
55 Ngunit bumaling si Jesus sa kanila at sila'y pinagsabihan. c 56 At nagpunta sila sa ibang nayon.
MAGNILAY:
Minsan kung di man madalas ay mainitin ang ulo natin. May konting atraso lang ang nagawa sa atin gusto na natin agad resbakan. Nanggagalaiti na agad tayong makaganti. At hindi tayo titigil hangga't hindi napapagbigyan ang bugso ng ating damdamin. Pero madalas din ay pinagsisisihan natin kung bakit napakabilis nating magpadala sa bugso ng damdamin. Napatangay agad tayo sa damdaming magjhiganti. Madalas ang masamang epekto ay sobra laki kumpara sa naging atraso. Hindi proporsyon ang pinasalang dulot nito. Kung sana naging mahinahon lang tayo. Kung sana nag-isip-isip muna tayo. Kung sana nagpalipas muna tayo ng init ng ulo. Kung sana...kung sana... Ilang buhay na ba ang nanganib, napinsala at nasawi? Ilang pamilya ang naulila? Ilang komunidad ang nagsimulang matakot sa kanilang seguridad? Gaano pang kasiraan ang hihintayin natin?
Ganito rin ang damdamin ng mga apostol laban sa mga Samaritano. Matagal ng may hidwaan ang mga Hudyo at mga Samaritano. Malakas ang diskriminasyon ng mga Hudyo sa mga Samaritano dahil sila ang salinlahi ng mga Israelita noong una na nasakop ng mga banyaga at nakipag-asawa sa mga ito. Dahil dito, hindi na sila purong Israelita. Kaya, mababa ang tingin sa kanila ng mga Hudyo. Simula noon, may poot na namuo sa dalawang kampo. Nagpapasimula sila ng gulo laban sa kabila. Lalong lumala ang hidwaan nila sa paglipas ng panahon. Kaya noong panahon ni Hesus, gayon na lamang ang pagtanggi ng mga Samaritano na makiraan sa teritoryo nila sina Hesus. Maanghang na ang relasyon nila, nadagdagan pa ng ganitong sitwasyon. Kaya ang mga alagad gustong ipagunaw ang mga Samaritanong iyon. Sa galit, gusto nila itong puksain at burahin sa balat ng lupa. Pero, hindi sumakay si Hesus sa matagal na nilang hidwaan. Hindi ayon si Hesus sa batas na "mata sa mata, ngipin sa ngipin." Walang puwang ang paghihiganti sa puso niya. Hindi ito solusyon sa hidwaan nila. Mas lalo pang palalalain nito ang sitwasyon. Kaya naging mahinahon si Hesus sa kanila. Pinagalitan niya ang mga alagad sa pag-iisip ng makitid. Hindi solusyon ang isang masama para masresolba ang isa pang masama. Tanging mabuti ang solusyon sa masama. Ito ang prinsipyo ni Hesus. Pinakitaan ka ng masama, ang iganti mo ay mabuti.
Sana matuto tayong lahat na huwag padala sa damdamin gaano man ito katindi. Mangibabaw lagi ang rason upang huwag tayong makagawa ng masakit na magpapalala ng sugat na namamagitan sa atin. Kung "mata sa mata" ang paiiralin, mabubulag lahat tayo kinalaunan. Talas ng pag-iisip ang sana'y manaig para rason ang mangibabaw. Kailnaman, walang kinahinatnang mabuti ang paghihiganti. Bagkus, lalo pa itong nagpapalala sa alitang namamagitan sa mga magkatunggali.
MANALANGIN:
Panginoon, tulungan mo akong maging mahinahon sa gitna ng mga matitinding alitan at tunggalian. Huwag sana akong madala sa damdaming maghiganti. Tulungan mo akong mag-isip kahit na nasa kainitan ng emosyon. Huwag ko sanang palalain pa ang sitwasyon.
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (09-27-10)
LUKAS 9:46-50
Ang Pinakadakila
46 At nagtalu-talo ang mga alagad kung sino sa kanila ang pinakadakila. 47 Alam ni Jesus ang kanilang iniisip kaya't tinawag niya ang isang maliit na bata at pinatayo sa tabi niya. 48 Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila, "Ang sinumang tumatanggap sa batang ito alang-alang sa akin ay tumatanggap sa akin; at ang sinumang tumatanggap sa akin ay tumatanggap sa nagsugo sa akin. Ang mapagpakumbaba sa inyong lahat ay siyang magiging pinakadakila."
Kakampi Natin ang Hindi Laban sa Atin
49 Sinabi ni Juan, "Panginoon, nakakita po kami ng isang taong nagpapalayas ng mga demonyo sa inyong pangalan. Pinagbawalan po namin siya sapagkat hindi natin siya kasamahan."
50 Ngunit sinabi ni Jesus, "Huwag ninyo siyang pagbawalan, sapagkat ang hindi laban sa inyo ay kakampi ninyo."
MAGNILAY:
Ang kadakilaan ay hindi nasusukat sa taas ng hagdan ng karangalan na iyong naabot na itinayo ng mundo; ang tunay na karangalan ay nasusukat sa laki ng iyong nagugol para maibigay mo ang iyong sarili para sa kapakanan ng iba. At madalas, ang nakakaalam kung gaano na ang iyong nagugol ay ikaw lamang at ang Diyos na nakakakita ng hindi nakikita ng lahat.
Nakakatuwa na mabigyang-karangalan ka ng iba. Yung makita nila ang iyong ginagawa at kilalanin ito. Malaking pasasalamat kung mabigyan ka ng papuri at dangal lalo't hindi naman ito ang iyong hanap. Pero, kilalanin ka man ng iba o hindi, mabigyan ka man ng plake o hindi, ang kadakilaan nararamdaman ng isang taong nakapagbigay ng sarili para sa ikabubuti ng iba. Sa isang tunay na dakila, ang mahalaga ay ang kasiyahan na nakapagpaligaya ka, ang konsolasyon na nakapagbigay-konsolasyon ka sa iba, ang tuwa na napagaan mo ang dalahin ng iba. Hindi na mahalaga pa ang masuklian pa ang iyong ginawa. Hindi na mahalaga kung malaman pa ng iba ang kabutihang-loob mo. Ang gantimpala mo ay yung ligaya sa puso mo na Diyos lamang ang nakakaramdam.
Baligtad ang kadakilaan sa mata ng Diyos. Minsan nga, habang hindi ka nakikilala mas lalo kang nagiging dakila sa kanyang paningin. At habang naghahangad ka ng karangalan at kadakilaan sa mata ng mundo, mas lalo napapatunayan mo na hindi ka nga karapat-dapat na maging tunay na dakila.
MANALANGIN:
Panginoon, tulungan mong maisapuso ko ang tunay na diwa ng kadakilaan. Sa mapagpakumbaba kong paglilingkod ko nga lang talagang matatagpuan ang tunay na kadakilaan.
Ang Pinakadakila
46 At nagtalu-talo ang mga alagad kung sino sa kanila ang pinakadakila. 47 Alam ni Jesus ang kanilang iniisip kaya't tinawag niya ang isang maliit na bata at pinatayo sa tabi niya. 48 Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila, "Ang sinumang tumatanggap sa batang ito alang-alang sa akin ay tumatanggap sa akin; at ang sinumang tumatanggap sa akin ay tumatanggap sa nagsugo sa akin. Ang mapagpakumbaba sa inyong lahat ay siyang magiging pinakadakila."
Kakampi Natin ang Hindi Laban sa Atin
49 Sinabi ni Juan, "Panginoon, nakakita po kami ng isang taong nagpapalayas ng mga demonyo sa inyong pangalan. Pinagbawalan po namin siya sapagkat hindi natin siya kasamahan."
50 Ngunit sinabi ni Jesus, "Huwag ninyo siyang pagbawalan, sapagkat ang hindi laban sa inyo ay kakampi ninyo."
MAGNILAY:
Ang kadakilaan ay hindi nasusukat sa taas ng hagdan ng karangalan na iyong naabot na itinayo ng mundo; ang tunay na karangalan ay nasusukat sa laki ng iyong nagugol para maibigay mo ang iyong sarili para sa kapakanan ng iba. At madalas, ang nakakaalam kung gaano na ang iyong nagugol ay ikaw lamang at ang Diyos na nakakakita ng hindi nakikita ng lahat.
Nakakatuwa na mabigyang-karangalan ka ng iba. Yung makita nila ang iyong ginagawa at kilalanin ito. Malaking pasasalamat kung mabigyan ka ng papuri at dangal lalo't hindi naman ito ang iyong hanap. Pero, kilalanin ka man ng iba o hindi, mabigyan ka man ng plake o hindi, ang kadakilaan nararamdaman ng isang taong nakapagbigay ng sarili para sa ikabubuti ng iba. Sa isang tunay na dakila, ang mahalaga ay ang kasiyahan na nakapagpaligaya ka, ang konsolasyon na nakapagbigay-konsolasyon ka sa iba, ang tuwa na napagaan mo ang dalahin ng iba. Hindi na mahalaga pa ang masuklian pa ang iyong ginawa. Hindi na mahalaga kung malaman pa ng iba ang kabutihang-loob mo. Ang gantimpala mo ay yung ligaya sa puso mo na Diyos lamang ang nakakaramdam.
Baligtad ang kadakilaan sa mata ng Diyos. Minsan nga, habang hindi ka nakikilala mas lalo kang nagiging dakila sa kanyang paningin. At habang naghahangad ka ng karangalan at kadakilaan sa mata ng mundo, mas lalo napapatunayan mo na hindi ka nga karapat-dapat na maging tunay na dakila.
MANALANGIN:
Panginoon, tulungan mong maisapuso ko ang tunay na diwa ng kadakilaan. Sa mapagpakumbaba kong paglilingkod ko nga lang talagang matatagpuan ang tunay na kadakilaan.
Wednesday, September 22, 2010
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (09-22-10)
LUKAS 9: 1-6
Isinugo ang Labindalawa
1 Tinipon ni Jesus ang Labindalawa at binigyan sila ng kapangyarihang magpalayas ng mga demonyo at magpagaling ng mga may sakit. 2 Isinugo sila ni Jesus upang mangaral tungkol sa paghahari ng Diyos at upang magpagaling ng mga maysakit. 3 Sila'y pinagbilinan niya, "Huwag kayong magbabaon ng anuman sa inyong paglalakbay, kahit tungkod, bag, tinapay, salapi, o bihisan man. 4 Makituloy kayo sa sinumang tumanggap sa inyo, at manatili kayo sa bahay nito hanggang sa pag-alis ninyo sa bayang iyon. 5 Kung hindi naman kayo tanggapin ng mga tao sa isang bayan, umalis kayo roon at ipagpag ninyo ang alikabok sa inyong mga paa bilang babala laban sa kanila."
6 Saan man sila mapunta, ipinapangaral nila ang Magandang Balita at pinapagaling nila ang mga maysakit.
MAGNILAY:
Anumang maganda, o kapakipakinabang o makabuluhang proyekto ay nakatakdang magwakas at hindi magtagal kung walang mga taong handang magtalaga ng sarili para ipagpatuloy ito. Kung walang aako ng responsibilidad napipinto na ang pagwawakas nito. Ganito kahalaga ang pagtawag at pagsugo ni Hesus sa Labindalawa. Sila ang magpapatuloy ng kanyang gawaing pagliligtas. Sila ay kakatawan sa kanya sa harap ng mga tao. Sila ang kanyang magiging bibig para ipahayag ang kanyang salita, tainga para makinig sa mga hinaing ng mga lahat, kamay para kalingain ang mga dalita, mga paa para puntahan ang mga naligaw. Salamat at hanggang ngayon nakarating si Hesus sa atin sa pamamagitan ng mga taong boluntaryong tumugon sa paanyaya ng Panginoon na kanyang maging mga kinatawan. Tayo ay nakinabang sa kanilang dedikasyon. Narininig natin ang mensahe ng kaligtasan.
Ikaw naman ngayon ang inaanyayahan. Kailangan ni Hesus ang iyong oras para bisitahin ang mga nangungulial sa kanya. Kailangan niya ang iyong talento para magaling na maisagawa ang proyekto niya para sa kaligtasan ng lahat. Kailangan niya ng iyong isip para magawa ng konsepto at plano para sa mabilis na implementasyon ng kanyang mga programa. Kailangan niya ng iyong pera at iba pang materyal na gamit para matustusan ang mga planong ito. KAILANGAN NIYA IKAW PARA KUMATAWAN SA KANYA SA MGA TAONG WALANG HANAP KUNDI ANG MAKITA SIYA SA IYO!
MANALANGIN:
Panginoon, marami ang naghahanap sa iyo. Sinong ipapadala mo? Ah, ipadala mo po AKO!
Isinugo ang Labindalawa
1 Tinipon ni Jesus ang Labindalawa at binigyan sila ng kapangyarihang magpalayas ng mga demonyo at magpagaling ng mga may sakit. 2 Isinugo sila ni Jesus upang mangaral tungkol sa paghahari ng Diyos at upang magpagaling ng mga maysakit. 3 Sila'y pinagbilinan niya, "Huwag kayong magbabaon ng anuman sa inyong paglalakbay, kahit tungkod, bag, tinapay, salapi, o bihisan man. 4 Makituloy kayo sa sinumang tumanggap sa inyo, at manatili kayo sa bahay nito hanggang sa pag-alis ninyo sa bayang iyon. 5 Kung hindi naman kayo tanggapin ng mga tao sa isang bayan, umalis kayo roon at ipagpag ninyo ang alikabok sa inyong mga paa bilang babala laban sa kanila."
6 Saan man sila mapunta, ipinapangaral nila ang Magandang Balita at pinapagaling nila ang mga maysakit.
MAGNILAY:
Anumang maganda, o kapakipakinabang o makabuluhang proyekto ay nakatakdang magwakas at hindi magtagal kung walang mga taong handang magtalaga ng sarili para ipagpatuloy ito. Kung walang aako ng responsibilidad napipinto na ang pagwawakas nito. Ganito kahalaga ang pagtawag at pagsugo ni Hesus sa Labindalawa. Sila ang magpapatuloy ng kanyang gawaing pagliligtas. Sila ay kakatawan sa kanya sa harap ng mga tao. Sila ang kanyang magiging bibig para ipahayag ang kanyang salita, tainga para makinig sa mga hinaing ng mga lahat, kamay para kalingain ang mga dalita, mga paa para puntahan ang mga naligaw. Salamat at hanggang ngayon nakarating si Hesus sa atin sa pamamagitan ng mga taong boluntaryong tumugon sa paanyaya ng Panginoon na kanyang maging mga kinatawan. Tayo ay nakinabang sa kanilang dedikasyon. Narininig natin ang mensahe ng kaligtasan.
Ikaw naman ngayon ang inaanyayahan. Kailangan ni Hesus ang iyong oras para bisitahin ang mga nangungulial sa kanya. Kailangan niya ang iyong talento para magaling na maisagawa ang proyekto niya para sa kaligtasan ng lahat. Kailangan niya ng iyong isip para magawa ng konsepto at plano para sa mabilis na implementasyon ng kanyang mga programa. Kailangan niya ng iyong pera at iba pang materyal na gamit para matustusan ang mga planong ito. KAILANGAN NIYA IKAW PARA KUMATAWAN SA KANYA SA MGA TAONG WALANG HANAP KUNDI ANG MAKITA SIYA SA IYO!
MANALANGIN:
Panginoon, marami ang naghahanap sa iyo. Sinong ipapadala mo? Ah, ipadala mo po AKO!
Monday, September 20, 2010
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (09-21-10)
MATEO 9: 9-13
Tinawag si Mateo
9 Pag-alis ni Jesus doon, nakita niya si Mateo na nakaupo sa paningilan ng buwis. Sinabi ni Jesus sa kanya, "Sumunod ka at maglingkod sa akin." Tumayo nga si Mateo at sumunod sa kanya.
10 Nang si Jesus at ang kanyang mga alagad ay nasa bahay ni Mateo, dumating ang maraming maniningil ng buwis at mga makasalanan. Sila'y magkakasalong kumain. 11 Nang makita ito ng mga Pariseo, tinanong nila ang kanyang mga alagad, "Bakit sumasalo ang inyong guro sa mga maniningil ng buwis at sa mga makasalanan?" 12 Narinig sila ni Jesus at siya ang sumagot, "Hindi nangangailangan ng manggagamot ang walang sakit kundi ang maysakit. 13 Humayo kayo at unawain ang kahulugan nito: 'Habag ang nais ko at hindi ang inyong handog.' Sapagkat naparito ako upang tawagin ang mga makasalanan, hindi ang mga matuwid."
MAGNILAY:
Kapag naramdaman mong mas banal ka sa iba, malamang-lamang na malayo ka sa pagiging isa ngang banal. Kapag nararamdaman mong kailangan mong dumistansya sa iba dahil makasalanan sila at iba ka sa kanila dahil banal ka, kulang na lang na sabihing isa kang ipokrito. Ang kabanalan ay lalong nagpapadama sa iyo na hindi ka karapat-dapat. Ang kabanalan ay lalong nagpapalutang ng iyong kakulangan. Ang kabanalan ay nagpapakita sa iyo na kung wala ang awa ng Diyos, wala ka. Siya at hindi ikaw ang may dahilan ng iyong kabanalan.
Ang bunga ng tunay na kabanalan ay awa lalo na sa kapwa makasalanan. Kaya ang banal na tao ay hindi humuhusga at humahatol ng kapwa. Habag ang namamayani sa kanya para sa mga malayo sa Panginoon. Kaya't ang tunay na kabanalan ay naglalapit at hindi naglalayo sa iyo sa mga makasalanan. Ang habag ang pinaka-ekspresyon ng totoong kabanalan.
Pakiramdam mo ba banal ka? Mag-isip-isip. Baka binubulag ka ng iyong matinding pagmamahal sa sarili.
MANALANGIN:
Panginoon, gawin mo akong ekstensyon ng iyong awa't pagmamahal sa mga makasalanan at mga malayo ang landas sa iyo.
Tinawag si Mateo
9 Pag-alis ni Jesus doon, nakita niya si Mateo na nakaupo sa paningilan ng buwis. Sinabi ni Jesus sa kanya, "Sumunod ka at maglingkod sa akin." Tumayo nga si Mateo at sumunod sa kanya.
10 Nang si Jesus at ang kanyang mga alagad ay nasa bahay ni Mateo, dumating ang maraming maniningil ng buwis at mga makasalanan. Sila'y magkakasalong kumain. 11 Nang makita ito ng mga Pariseo, tinanong nila ang kanyang mga alagad, "Bakit sumasalo ang inyong guro sa mga maniningil ng buwis at sa mga makasalanan?" 12 Narinig sila ni Jesus at siya ang sumagot, "Hindi nangangailangan ng manggagamot ang walang sakit kundi ang maysakit. 13 Humayo kayo at unawain ang kahulugan nito: 'Habag ang nais ko at hindi ang inyong handog.' Sapagkat naparito ako upang tawagin ang mga makasalanan, hindi ang mga matuwid."
MAGNILAY:
Kapag naramdaman mong mas banal ka sa iba, malamang-lamang na malayo ka sa pagiging isa ngang banal. Kapag nararamdaman mong kailangan mong dumistansya sa iba dahil makasalanan sila at iba ka sa kanila dahil banal ka, kulang na lang na sabihing isa kang ipokrito. Ang kabanalan ay lalong nagpapadama sa iyo na hindi ka karapat-dapat. Ang kabanalan ay lalong nagpapalutang ng iyong kakulangan. Ang kabanalan ay nagpapakita sa iyo na kung wala ang awa ng Diyos, wala ka. Siya at hindi ikaw ang may dahilan ng iyong kabanalan.
Ang bunga ng tunay na kabanalan ay awa lalo na sa kapwa makasalanan. Kaya ang banal na tao ay hindi humuhusga at humahatol ng kapwa. Habag ang namamayani sa kanya para sa mga malayo sa Panginoon. Kaya't ang tunay na kabanalan ay naglalapit at hindi naglalayo sa iyo sa mga makasalanan. Ang habag ang pinaka-ekspresyon ng totoong kabanalan.
Pakiramdam mo ba banal ka? Mag-isip-isip. Baka binubulag ka ng iyong matinding pagmamahal sa sarili.
MANALANGIN:
Panginoon, gawin mo akong ekstensyon ng iyong awa't pagmamahal sa mga makasalanan at mga malayo ang landas sa iyo.
Sunday, September 19, 2010
Dali Gopsel Reflection by Fr. Rey An Yatco (09-20-10)
LUKAS 8:16-18
Ang Talinhaga Tungkol sa Ilaw
16 "Walang taong nagsisindi ng ilaw at pagkatapos ay tinatakluban ng banga o kaya'y itinatago sa ilalim ng higaan. Sa halip, inilalagay iyon sa talagang patungan upang matanglawan ang mga pumapasok sa bahay. 17 Walang natatago na di malalantad, at walang lihim na di mabubunyag.
18 "Kaya't pagbutihin ninyo ang inyong pakikinig, sapagkat ang mayroon ay bibigyan pa, ngunit ang wala ay aalisan pati na ang inaakala niyang nasa kanya."
MAGNILAY:
Hindi dapat itago ang paggawa ng mabuti. Hindi dapat isekreto ang intensyong gawin lang ang tama at mabuti. Hindi dapat ilihim ang pagiging alagad ng Diyos at ng katotohanan at kabutihan.
Marami ang natutukso na ilihim ang paggawa ng mabuti, itago ang pagtulong sa kapwa, huwag ipagsabi ang magagandang nagagawa, huwag i-broadcast ang pagiging aktibo sa mga samahang maka-Diyos o pan-Simbahan na aktibong kumikilos sa mga gawaing pagpapanibago at pagtulong. Sa kabilang banda, maaaring lehitimo ang dahilan. Hindi nga naman dapat ipakalandakan pa ang paggawa ng mabuti. Takaw pansin. Takaw papuri. Imbes na puro ang intensyon, minsan nahahaluan ang pansariling motibo. Mas maganda na nga lang na tumulong, maglingkod at makilahok sa tahimik at lihim na paraan. Ang gumagawa ng mabuti ng lihim ay nakikita ng Diyos.
Pero, sa kabilang banda, kailangan ding i-balanse ito ng pagpapakita sa lahat ng magandang ginagawa mo. Tulad ng sabi sa ating Ebanghelyo, ang ilawan ay nakalayon para magbigay liwanag. Hindi tayo nagsisindi ng ilawan para itago. Nakakatawa naman yon! Ang ilawan ay para bigyang liwanag ang lahat. At ang ating magandang gawa, ang ating kombiksyon para sa katotohanan at kabutihan, ang ating pagiging kasapi ng pamilya ng Diyos ay ilawan o ilaw para sa iba. Hindi ito pagmamayabang. Ito'y pagtulong sa iba lalo na sa mga nasa kadiliman at malayo sa Diyos na maliwanagan. Kailangan ng marami ng inspirasyon na gigising sa kanila na dapat din silang maging sangkot sa mga gawaing mabuti at banal. Maraming nag-aalangan na makiisa sa mga ganitong gawain. Ang iba ay duda. Ang iba naman ay nahihiya. Ang iba ay natatakot. Hindi kasi ito ang kalakaran ng mundo. Pero kung may makikita silang konkretong halimbawa na nagsasabuhay ng ganitong paninindigan, lalakas ang kanilang loob. Makikita nila ang kaibahan. Maeengganyo sila na lumapit din sa liwanag na matagal na nilang pinag-aalinlanganan.
Sa madali't sabi, kailangan din nating gawin ang papel ng isang saksi at patotoo. Naging propeta tayo noong tayo ay nabinyagan at naging anak ng Diyos. At ang propeta, pinaparinig sa lahat ang salita ng Diyos ng katotohanan kahit minsan masakit. Ang propeta ay pinapakita sa mundo na kakaiba sila sa kilos at pamumuhay para istorbohin ang konsensiya ng bayan. Ang propeta ay tagabigay ng pag-asa at liwanag sa mga taong uhaw sa tama at katotohan.
Maging ilaw ka ngayon. Masyadong madilim ang mundo ngayon!
MANALANGIN:
Panginoong Hesus, ikaw ang Liwanag ng sanlibutan. Bahaginan mo kami ng iyong liwanag. Gawin mo kaming instrumento upang bigyang-liwanag ang lahat ng nasa kadiliman ng mundo.
Ang Talinhaga Tungkol sa Ilaw
16 "Walang taong nagsisindi ng ilaw at pagkatapos ay tinatakluban ng banga o kaya'y itinatago sa ilalim ng higaan. Sa halip, inilalagay iyon sa talagang patungan upang matanglawan ang mga pumapasok sa bahay. 17 Walang natatago na di malalantad, at walang lihim na di mabubunyag.
18 "Kaya't pagbutihin ninyo ang inyong pakikinig, sapagkat ang mayroon ay bibigyan pa, ngunit ang wala ay aalisan pati na ang inaakala niyang nasa kanya."
MAGNILAY:
Hindi dapat itago ang paggawa ng mabuti. Hindi dapat isekreto ang intensyong gawin lang ang tama at mabuti. Hindi dapat ilihim ang pagiging alagad ng Diyos at ng katotohanan at kabutihan.
Marami ang natutukso na ilihim ang paggawa ng mabuti, itago ang pagtulong sa kapwa, huwag ipagsabi ang magagandang nagagawa, huwag i-broadcast ang pagiging aktibo sa mga samahang maka-Diyos o pan-Simbahan na aktibong kumikilos sa mga gawaing pagpapanibago at pagtulong. Sa kabilang banda, maaaring lehitimo ang dahilan. Hindi nga naman dapat ipakalandakan pa ang paggawa ng mabuti. Takaw pansin. Takaw papuri. Imbes na puro ang intensyon, minsan nahahaluan ang pansariling motibo. Mas maganda na nga lang na tumulong, maglingkod at makilahok sa tahimik at lihim na paraan. Ang gumagawa ng mabuti ng lihim ay nakikita ng Diyos.
Pero, sa kabilang banda, kailangan ding i-balanse ito ng pagpapakita sa lahat ng magandang ginagawa mo. Tulad ng sabi sa ating Ebanghelyo, ang ilawan ay nakalayon para magbigay liwanag. Hindi tayo nagsisindi ng ilawan para itago. Nakakatawa naman yon! Ang ilawan ay para bigyang liwanag ang lahat. At ang ating magandang gawa, ang ating kombiksyon para sa katotohanan at kabutihan, ang ating pagiging kasapi ng pamilya ng Diyos ay ilawan o ilaw para sa iba. Hindi ito pagmamayabang. Ito'y pagtulong sa iba lalo na sa mga nasa kadiliman at malayo sa Diyos na maliwanagan. Kailangan ng marami ng inspirasyon na gigising sa kanila na dapat din silang maging sangkot sa mga gawaing mabuti at banal. Maraming nag-aalangan na makiisa sa mga ganitong gawain. Ang iba ay duda. Ang iba naman ay nahihiya. Ang iba ay natatakot. Hindi kasi ito ang kalakaran ng mundo. Pero kung may makikita silang konkretong halimbawa na nagsasabuhay ng ganitong paninindigan, lalakas ang kanilang loob. Makikita nila ang kaibahan. Maeengganyo sila na lumapit din sa liwanag na matagal na nilang pinag-aalinlanganan.
Sa madali't sabi, kailangan din nating gawin ang papel ng isang saksi at patotoo. Naging propeta tayo noong tayo ay nabinyagan at naging anak ng Diyos. At ang propeta, pinaparinig sa lahat ang salita ng Diyos ng katotohanan kahit minsan masakit. Ang propeta ay pinapakita sa mundo na kakaiba sila sa kilos at pamumuhay para istorbohin ang konsensiya ng bayan. Ang propeta ay tagabigay ng pag-asa at liwanag sa mga taong uhaw sa tama at katotohan.
Maging ilaw ka ngayon. Masyadong madilim ang mundo ngayon!
MANALANGIN:
Panginoong Hesus, ikaw ang Liwanag ng sanlibutan. Bahaginan mo kami ng iyong liwanag. Gawin mo kaming instrumento upang bigyang-liwanag ang lahat ng nasa kadiliman ng mundo.
Friday, September 17, 2010
Daily Gospel Reflection by Fr. Rey An Yatco (09-18-10)
LUKAS 8: 4-15
Ang Talinhaga Tungkol sa Manghahasik
4 Nagdatingan ang mga tao mula sa iba't ibang bayan at sila'y lumalapit kay Jesus. Isinalaysay ni Jesus ang talinhagang ito:
5 "Isang magsasaka ang pumunta sa bukid upang maghasik. Sa kanyang paghahasik, may binhing nalaglag sa daan, natapakan ito ng mga tao at tinuka ng mga ibon. 6 May binhi namang nalaglag sa batuhan at tumubo ito, ngunit agad na natuyo dahil sa kakulangan sa tubig. 7 May nalaglag naman sa may damuhang matinik, at nang lumago ang mga damo, sinakal nito ang mga binhing tumubo roon. 8 Mayroon namang binhing nalaglag sa matabang lupa. Ito'y sumibol, lumago at namunga ng tigsasandaang butil."
At pagkatapos ay sinabi niya nang malakas, "Makinig ang may pandinig!"
Ang Layunin ng mga Talinhaga
9 Itinanong ng mga alagad kung ano ang kahulugan ng talinhagang ito. 10 Sumagot si Jesus, "Ipinagkaloob na sa inyo ang karapatang maunawaan ang hiwaga tungkol sa kaharian ng Diyos, ngunit sa iba'y nagsasalita ako sa pamamagitan ng talinhaga. Nang sa gayon,
'Tumingin man sila'y hindi sila makakita;at makinig man sila'y hindi sila makaunawa.'"
Ang Paliwanag Tungkol sa Talinhaga
11 "Ito ang kahulugan ng talinhaga: ang binhi ay ang Salita ng Diyos. 12 Ang mga binhing nalaglag sa tabi ng daan ay ang mga taong nakikinig. Dumating ang diyablo at inalis nito ang Salita mula sa puso ng mga nakikinig upang hindi sila manalig at maligtas. 13 Ang mga nalaglag naman sa batuhan ay ang mga nakarinig ng Salita at tumanggap nito nang may kagalakan, ngunit hindi ito nag-ugat sa kanilang puso. Sandali lamang silang naniwala, kaya't dumating ang pagsubok, sila'y tumiwalag. 14 Ang mga nahasik naman sa may matitinik na damuhan ay ang mga nakinig sa salita ng Diyos, ngunit nang tumagal, nadaig sila ng mga alalahanin sa buhay at ng pagkahumaling sa kayamanan at kalayawan. Dahil dito, hindi nahihinog ang kanilang mga bunga. 15 Ang mga nahasik naman sa matabang lupa ay ang mga nakikinig ng salita ng Diyos at nag-iingat nito sa kanilang pusong tapat at malinis, at sila'y namumunga dahil sa pagtitiyaga."
MAGNILAY:
May ilang pagninilay ang iniiwan sa atin ng Talinhaga ng Manghahasik:
1. Ang binhi ay salita ng Diyos. At ang binhing ito ay inihasik ng Panginoon sa lahat karapat-dapat man o hindi, lubos na handa man o hindi, malaki man ang probabilidad na tutubo ito o hindi. Tayo yung mga iba't-ibang uri ng lupa na kinahulugan ng binhi. Sumusugal ang Diyos sa ating lahat na sana ang binhi ng kanyang salita ay tuimubo at magbunga. Ganoon siya kapositibo. Ganoon din siya kabukas-palad sa kanyang grasya. Ibinubudbod niya ito sa lahat. Kaya nga, puwedeng sabihin na waldas siya sa pagbibigay ng biyaya kahit malaki ang probabilidad na hindi tutugon ang marami sa atin. Mas sumusugal siya na tutugon tayo kahit maliit ang probabilidad. Tutulong siya para maging magandang lupa tayo.
2. Ang binhing inihasik sa atin ay mga subersibong mga binhi. Ang layunin nito ay pagbabago. Hindi ito basta salita ng Diyos. Hahamunin nito ang kasalukuyang istilo ng buhay natin. Kukwestyunin nito ang mga paniniwala natin, opinyon, pananaw, pinahahalagahan, sistema sa liopunan. Hindi parang kendi ang binhing ito na magbibigay lang sa atin ng sarap at aliw. Pag ito ay tinangap natin, humanda tayo sa malaking renobasyon ng buhay natin. Hindi puwedeng hindi. Ganoon ka subersibo ang mga binhing ito.
3. Ang iba't-ibang lupa sa talinhaga ay tayo - kung ano ang kalagayan ng kalooban natin. Sabi nga, may handa, may handa kahit papaano, may mga merong sagabal, merong hindi talaga handa. Ang hamon sa atin ay mag-asam tayo na maging magandang lupa para sa napakahalagang regalo ng Diyos na kanyang salita. Ang salita niya ang magdadala sa atin sa kaganapan ng buhay. Ang pagbabagong dulot nito ay maghpapalasap sa atin kung ano ang mabuhay ng makahuluigan at makabuluhan. Katiwasayan ang dala ng Manghahasaik. Magbukas tayo ngf puso sa salita ng Diyos. Ito ang susi tungo sa tunay na kalayaan at kaganapan.
MANALANGIN:
Panginoong Hesus, Dakilang Manghahasik, itanim mo sa puso ko ang iyong salita kasama ang biyayang tutulong sa akin para pagsikapang ayusin ang lupa ng aking kalooban para ito ay maging handa sa pagtubo at pagyabong ng binhi ng iyong salita. Tulungan mo akong ituon ang aking sarili sa iyo lamang, iwaksi ang mga humahatak sa akin palayo sa iyo, bunutin ang masasamang damo ng kasamaan at bisyo. Salamat at patuloy kang sumusugal sa akin sa kabila ng marami kong kakulangan.
Ang Talinhaga Tungkol sa Manghahasik
4 Nagdatingan ang mga tao mula sa iba't ibang bayan at sila'y lumalapit kay Jesus. Isinalaysay ni Jesus ang talinhagang ito:
5 "Isang magsasaka ang pumunta sa bukid upang maghasik. Sa kanyang paghahasik, may binhing nalaglag sa daan, natapakan ito ng mga tao at tinuka ng mga ibon. 6 May binhi namang nalaglag sa batuhan at tumubo ito, ngunit agad na natuyo dahil sa kakulangan sa tubig. 7 May nalaglag naman sa may damuhang matinik, at nang lumago ang mga damo, sinakal nito ang mga binhing tumubo roon. 8 Mayroon namang binhing nalaglag sa matabang lupa. Ito'y sumibol, lumago at namunga ng tigsasandaang butil."
At pagkatapos ay sinabi niya nang malakas, "Makinig ang may pandinig!"
Ang Layunin ng mga Talinhaga
9 Itinanong ng mga alagad kung ano ang kahulugan ng talinhagang ito. 10 Sumagot si Jesus, "Ipinagkaloob na sa inyo ang karapatang maunawaan ang hiwaga tungkol sa kaharian ng Diyos, ngunit sa iba'y nagsasalita ako sa pamamagitan ng talinhaga. Nang sa gayon,
'Tumingin man sila'y hindi sila makakita;at makinig man sila'y hindi sila makaunawa.'"
Ang Paliwanag Tungkol sa Talinhaga
11 "Ito ang kahulugan ng talinhaga: ang binhi ay ang Salita ng Diyos. 12 Ang mga binhing nalaglag sa tabi ng daan ay ang mga taong nakikinig. Dumating ang diyablo at inalis nito ang Salita mula sa puso ng mga nakikinig upang hindi sila manalig at maligtas. 13 Ang mga nalaglag naman sa batuhan ay ang mga nakarinig ng Salita at tumanggap nito nang may kagalakan, ngunit hindi ito nag-ugat sa kanilang puso. Sandali lamang silang naniwala, kaya't dumating ang pagsubok, sila'y tumiwalag. 14 Ang mga nahasik naman sa may matitinik na damuhan ay ang mga nakinig sa salita ng Diyos, ngunit nang tumagal, nadaig sila ng mga alalahanin sa buhay at ng pagkahumaling sa kayamanan at kalayawan. Dahil dito, hindi nahihinog ang kanilang mga bunga. 15 Ang mga nahasik naman sa matabang lupa ay ang mga nakikinig ng salita ng Diyos at nag-iingat nito sa kanilang pusong tapat at malinis, at sila'y namumunga dahil sa pagtitiyaga."
MAGNILAY:
May ilang pagninilay ang iniiwan sa atin ng Talinhaga ng Manghahasik:
1. Ang binhi ay salita ng Diyos. At ang binhing ito ay inihasik ng Panginoon sa lahat karapat-dapat man o hindi, lubos na handa man o hindi, malaki man ang probabilidad na tutubo ito o hindi. Tayo yung mga iba't-ibang uri ng lupa na kinahulugan ng binhi. Sumusugal ang Diyos sa ating lahat na sana ang binhi ng kanyang salita ay tuimubo at magbunga. Ganoon siya kapositibo. Ganoon din siya kabukas-palad sa kanyang grasya. Ibinubudbod niya ito sa lahat. Kaya nga, puwedeng sabihin na waldas siya sa pagbibigay ng biyaya kahit malaki ang probabilidad na hindi tutugon ang marami sa atin. Mas sumusugal siya na tutugon tayo kahit maliit ang probabilidad. Tutulong siya para maging magandang lupa tayo.
2. Ang binhing inihasik sa atin ay mga subersibong mga binhi. Ang layunin nito ay pagbabago. Hindi ito basta salita ng Diyos. Hahamunin nito ang kasalukuyang istilo ng buhay natin. Kukwestyunin nito ang mga paniniwala natin, opinyon, pananaw, pinahahalagahan, sistema sa liopunan. Hindi parang kendi ang binhing ito na magbibigay lang sa atin ng sarap at aliw. Pag ito ay tinangap natin, humanda tayo sa malaking renobasyon ng buhay natin. Hindi puwedeng hindi. Ganoon ka subersibo ang mga binhing ito.
3. Ang iba't-ibang lupa sa talinhaga ay tayo - kung ano ang kalagayan ng kalooban natin. Sabi nga, may handa, may handa kahit papaano, may mga merong sagabal, merong hindi talaga handa. Ang hamon sa atin ay mag-asam tayo na maging magandang lupa para sa napakahalagang regalo ng Diyos na kanyang salita. Ang salita niya ang magdadala sa atin sa kaganapan ng buhay. Ang pagbabagong dulot nito ay maghpapalasap sa atin kung ano ang mabuhay ng makahuluigan at makabuluhan. Katiwasayan ang dala ng Manghahasaik. Magbukas tayo ngf puso sa salita ng Diyos. Ito ang susi tungo sa tunay na kalayaan at kaganapan.
MANALANGIN:
Panginoong Hesus, Dakilang Manghahasik, itanim mo sa puso ko ang iyong salita kasama ang biyayang tutulong sa akin para pagsikapang ayusin ang lupa ng aking kalooban para ito ay maging handa sa pagtubo at pagyabong ng binhi ng iyong salita. Tulungan mo akong ituon ang aking sarili sa iyo lamang, iwaksi ang mga humahatak sa akin palayo sa iyo, bunutin ang masasamang damo ng kasamaan at bisyo. Salamat at patuloy kang sumusugal sa akin sa kabila ng marami kong kakulangan.
Subscribe to:
Posts (Atom)